مروری بر غربالگری مجازی اختلال استرسی پس از حادثه در ارتش های جهان
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 194
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
THPC05_052
تاریخ نمایه سازی: 2 مهر 1402
چکیده مقاله:
مقدمه اختلال استرسی پس از حادثه (PTSD) یکی از موارد دارای شیوع بالا در سطح ارتش اما با تشخیص بسیار پایین میباشد. نیازبه یک سیستم غربالگری مناسب با تکیه بر پزشکی از راه دور جهت بهبود روند تشخیص و درمان در سطح ارتش ایران، کاملا مشهود میباشد. در این نوشته سعی شده است بهترین سیستم غربالگری برای ارتش ایران پیشنهاد شود.روش پژوهش: مطالعه حاضر مروری روایتی است که بر پایه اطلاعات جمع آوریشده از پایگاه داده تحت وب science directجمع آوری شده است. با واردکردن کلیدواژه جستوجو به شکل (Telemedicine[Title]) AND (Military[Title]) AND (PTSD[Title]) بدون محدودیت زمانی در تاریخ ۶ اردیبهشت ماه ۱۴۰۱ انجام گرفت.یافته ها: ۳۵ مقاله پس از جست و جو به دست آمد که پس از بررسی نهایی ۳۱ مقاله مورد بررسی قرار گرفت. سیستم های غربالگریمجازی کشورهای شرق آسیا با روشهای برخط و برونخط تشخیص اختلال استرسی پس از حادثه را که به چند دلیل بسیار پیچیدهمیباشد را مرتفع کرده اند که از مهمترین عوامل عدم تشخیص میتوان به عدم تمایل فرد به بیان دوباره حوادث و احساسات ناگوار اشارهکرد به همین علت ارتش های برتر جهان سیستم هایی طراحی کرده اند که با کمترین یادآوری سانحه بیشترین اطلاعات را از مددجودریافت میکند. ارتش کشور چین با سیستم برخط غربالگری خود توانسته آمار شناسایی این اختلال را تا ۶۷ درصد افزایش دهد که ازسهولت استفاده برای کاربران نیز برخوردار می باشد.نتیجه گیری: پس از بررسی مطالعات یافت شده، سیستم غربالگری انبوه تلفیقی برخط مشابه سیستم غربالگری ارتش کشور چین باتوجه به زیرساخت ها و شرایط حاکم در ارتش ایران و سهولت استفاده از این سیستم برای کاربران، کارآمدترین سیستم غربالگری جهتتشخیص این اختلال میباشد که پس از اعمال درصدی از بومی سازی میتوان از آن استفاده نمود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد همدمی خطبه سرا
دانشجو کارشناسی تکنولوژی اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ایران
علی اسدی
دانشجو کارشناسی تکنولوژی اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ایران
غزاله بابایی
دانشجو کارشناسی تکنولوژی اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ایران
حانیه صابرپور
دانشجو کارشناسی تکنولوژی اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش، تهران، ایران