شناسایی انواع فضاهای شهری و چگونگی برنامه ریزی درآمدزایی مالی

با افزایش یافتن شهرنشینی، تنزل یافتن درآمد خانواده ها، ضعیف شدن صنعت کشاورزی، نیازمندی به فعالیت های پررونق و جایگزین ضرورت می یابد. با توجه به دلایل یادشده تمرکز کردن به مسئله گردشگری در توسعه یابی پایدار شهری با بهره گیری مناسب از منابع طبیعی و انسانی، علاوه بر رشد اقتصادی می تواند موجب ترویج کشاورزی و تولید صنایع دستی محلی شود و در بهبود شرایط زیست محیطی تاثیرگذار باشد. توسعه گردشگری به عنوان یک پدیده فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی موجب می شود که فرصت کافی برای تبادل فرهنگی اجتماعی و اقتصادی بین گردشگر و جامعه میزبان به وجود آید. توسعه گردشگری شهری یکی از ارکان توسعه پایدار شهری به شمار می رود که در صورت حرکت مناسب می تواند ضمن آبادانی، عمرانی و پویایی اقتصادی بستر مناسبی برای تعامل فرهنگی و اجتماعی شهروندان ایرانی فراهم آورد. با وجود ظرفیت های بسیار در حوزه گردشگری شهری هنوز این بخش از گردشگری در کشور از جایگاه مناسبی برخوردار نبوده و نتوانسته است درخور ظرفیت های موجود ایفای نقش کند. در کنار تمام ظرفیت های تاریخی و محله های شناسنامه دار شهر تهران که هر کدام گنجینه ای آکنده از خرده فرهنگ های بومی است، شاخه های متنوعی از گردشگری، همچون گردشگری مهیج، گردشگری سلامت محور، گردشگری خانوادگی، گردشگری صنعتی، طبیعت گردی و گردشگری خرید، ظرفیت های مغفول کلانشهر تهران است که به زعم کارشناسان، به دلیل پایتخت بودن تهران، تحت الشعاع چندپارگی مدیریت و نبود متولی واحد، قرار گرفته و آورده های مالی این دارایی ارزشمند تهرانی ها، مستحصل نشده است. در این راستا مدیریت و برنامه ریزی جهت بازیافت پسماند در مناطق گردشگری بسیار حائز اهمیت است؛ زیرا در صورت ‎عدم‎مدیریت مطلوب پسماند، چهره مقاصد گردشگری تخریب شده و دفع گردشگر را به همراه خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: گردشگری شهری ، فضاهای شهری ، مدیریت شهری ، کلانشهر تهران