بررسی عملکرد کمی و کیفی ژنوتیپ ها و توان تولید چغندر قند زمستانه در استان خراسان رضوی
محل انتشار: دوفصلنامه چغندرقند، دوره: 38، شماره: 1
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 129
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JRSB-38-1_001
تاریخ نمایه سازی: 28 شهریور 1402
چکیده مقاله:
توسعه کشت پاییزه در شمال شرق کشور و در مناطق گرم استان های خراسان در صورت عدم رعایت تاریخ کاشت مناسب با مخاطره سرمازدگی، پرنده خواری و به دلیل تنوع کم ارقام با احتمال ساقه روی مواجه است. کشت زمستانه چغندرقند به عنوان یک راهکار جدید برای فائق آمدن به مشکلات فوق و هم چنین برای صرفه جویی بیشتر در مصرف آب برای تولید چغندرقند در این مناطق مطرح شده است. به منظور مطالعه توان تولید چغندرقند زمستانه در استان خراسان رضوی در این تحقیق تعداد ۱۸ ژنوتیپ چغندرقند به صورت کشت زمستانه در دو منطقه جوین و تربت جام در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار در سال زراعی ۹۹- ۱۳۹۸مورد بررسی قرار گرفت. آزمایشات در اواسط بهمن ماه کشت گردید. نتایج تجزیه واریانس مرکب نشان داد که بین ژنوتیپ های مختلف از نظر کلیه صفات تفاوت معنی داری در سطح پنج درصد وجود داشت. بالاترین عملکردریشه به ژنوتیپ SVZA۲۰۱۹-JD۰۴۰۲ به میزان ۱۴/۶۲ تن در هکتار، بیشترین درصد قندناخالص به ژنوتیپ MODEX به میزان ۱۷/۸۷ و بالاترین درصد قندخالص به ژنوتیپ MODEX با مقدار ۱۴/۵۹ اختصاص داشت. بیشترین عملکرد قندخالص را ژنوتیپ FDIR۱۹B۳۰۲۱ به میزان ۸/۱۸ تن در هکتار تولید کرد. ژنوتیپ ها در دو منطقه ساقه روی نداشتند. در بین ژنوتیپ های مورد بررسی ژنوتیپ FDIR۱۹B۳۰۲۱ برای کشت زمستانه چغندرقند در مناطق گرم استان خراسان رضوی پیشنهاد میشود. نتایج این تحقیق نشان داد که امکان این کشت در مناطق مساعد وجود داشته و برای صفات اجزای عملکرد بین ژنوتیپ های مختلف تنوع ژنتیکی وجود دارد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهسا فاضل
دانشجوی دکتری ژنتیک و به نژادی گیاهی دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
محمد رضا عظیمی
دانشیار، دکتری ژنتیک مولکولی و مهندسی ژنتیک، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.
مسعود احمدی
دانشیار بخش تحقیقات چغندرقند- مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، مشهد، ایران
حسن حمیدی
محقق بخش تحقیقات چغندرقند مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، مشهد، ایران
محمد آرمین
دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی سبزوار، دانشکده کشاورزی، سبزوار، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :