رابطه مدیریت تصویرسازی و رفتار شهروندی سازمانی با نقش تعدیل گری عزت نفس سازمانی (موردمطالعه: آموزش وپرورش تبادکان مشهد)

پژوهش با هدف بررسی رابطه مدیریت تصویرسازی و رفتار شهروندی سازمانی با نقش تعدیلگری عزت نفس سازمانی به مرحله اجرا در آمده است. جامعه آماری در این پژوهش کارکنان اداره آموزش و پرورش منطقه تبادکان خراسان رضوی در نظر گرفته شدهاند که تعداد آن ها ۱۱۰ نفر میباشند که از میان آن ها تعداد ۸۵ نفر بهعنوان نمونه با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرا توصیفی – همبستگی است. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامه بود که پرسشنامه مدیریت تصویرسازی وین و فریس(۱۹۹۰)، رفتار شهروندی سازمانی اورگان(۱۹۸۸) و عزت نفس مبتنی بر سازمان پیرس و همکاران(۱۹۸۹) مورد استفاده قرار گرفت. پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب (۷۶۰/۰، ۸۸۶/۰، ۹۰۲/۰) به دست آمده که می توان گفت ابزار از پایایی مناسب برخوردار است. در این پژوهش جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری توصیفی و استنباطی استفاده گردیده است. ابتدا جهت تحلیل ویژگی های جمعیت شناختی نمونه مورد نظر از پارامترهای توصیفی شامل جداول و نمودارهای فراوانی و در قسمت آزمون فرضیات با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۱ از روش رگرسیون چندگانه و تحلیل عاملی تاییدی استفاده شده است. تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده نشان داد که بین مدیریت تصویرسازی و رفتار شهروندی سازمانی رابطه معناداری وجود دارد. همچنین تایید نقش تعدیل کنندگی عزت نفس در رابطه بین مدیریت تصویرسازی و رفتار شهروندی سازمانی حکایت دارد، در انتها پیشنهاداتی برای هر یک از فرضیات بیان گردید

کلیدواژه ها:

مدیریت تصویرسازی ، رفتار شهروندی سازمانی ، عزت نفس سازمانی ، آموزش و پرورش