بررسی تاثیر آموزش بر اثربخشی سازمان آموزش و پرورشی آموزشی

نقش سازمان آموزش و پرورش در فرایند توسعه جوامع بر همگان روشن است و این سوال همواره مطرح است که چرا برخی سازمان ها در ایفای وظایف خود موفق و برخی ناموفقاند. پاسخ به چنین سوال هایی، مستلزم انجام مطالعات و تحقیقات وسیع در زمینه عوامل مرتبط با اثربخشی سازمان ها می باشد. محققان با تحقیق درباب سازمان آموزش و پرورش، به عوامل کلیدی و مشترکی پی برده اند که تمرکز اصلی تحقیقات آتی را شکل داد. بنا به نتایج بدست آمده از بسیاری از تحقیقات و همچنین مشاهده ی سیر فعالیت سازمان آموزش و پرورش می توان دریافت که در محیط به شدت رقابتی امروز، فشار شدیدی برای بهبود بهره وری وجود دارد و اثربخشی سازمانی در آموزش و پرورش نیز، قسمتی از بهره وری است. از طرفی ثابت شده است که توفیق سازمان آموزش و پرورش در گرو برخورداری از یک نظام آموزش منسجم و پویاست؛ تنها با داشتن چنین نظامی، سازمانی می تواند با تحولات و پیشرفت های اجتماعی و صنعتی، همگام بوده و در میان سازمان آموزش و پرورشی دیگر از جایگاه شایسته ای برخوردار شود. اثربخشی سازمانی در سازمان آموزش و پرورش به عنوان مهم ترین هدف هر سازمان، مقصدی است که تمام تلاش های سازمانی در راستای رسیدن به آن صورت می گیرد. جهان امروز، جهان تغییر و تحول است. به ندرت روزی بدون نوآوری و تغییر در تولید یا وضعیت خدمات می گذرد. در چنین شرایطی بیشتر سازمان آموزش و پرورش به دنبال راه حلی برای تطبیق با این شرایط هستند. راه حلی که توسط بیشتر صاحب نظران عنوان شده، آموزش و بهسازی منابع انسانی است. باتوجه به این مطلب، بیشتر سازمان ها بیش از پیش توجه خود را به دوره های آموزشی به منظور بهسازی منابع انسانی، معطوف داشته اند. از این رو، نقش آموزش و بازآموزی در سازمان آموزش و پرورش حائز اهمیت است؛ بگونه ای که امر آموزش یکی از مهم ترین دل مشغولی های مدیران و سیاست گذاران سازمان آموزش و پرورشی اثربخش را تشکیل می دهد.

کلیدواژه ها:

سازمان آموزش و پرورش ، بهره وری ، اثربخشی.