بررسی اهمیت روش تدریس ایفای نقش در مقطع ابتدایی

در این روش، دانش آموزان براساس علایق خویش ، نقش های مورد نظر را انتخاب می کنند و با نظارت معلم و همکاری همکلاسان، به ایفای نقش می پردازند. از این طریق ، آموزش قوانین و روابط اجتماعی حاکم بر جامعه بهتر انجام می شود و به یادگیری موثر و کارآمد می انجامد، زیرا دانش آموزان ضمن شناخت هنجارهای اجتماعی ، به تحلیل آنها می پردازند و در حین ایفای نقش ، نگرش خود را تثبیت می کنند و نوعی ارتباط عاطفی و انسانی با دیگران برقرار می سازند ایفای نقش به مثابه یک روش تدریس ریشه در دو بعد شخصی و اجتماعی فرد دارد. این روش تدریس یادگیرندگان را در تحلیل موقعیت های اجتماعی به صورت همیار و مشترک فعال می سازد. احدیان و آقازاده معتقد است ؛ این روش تدریس موجب می شود که فراگیران احساسات خود را بروز دهند؛ از بینش خود در نگرشها و برداشت ها سود جویند، نگرش ها و مهارت های حل مسایل را گسترش دهند و مواد درسی را از طریق گوناگون بررسی کنند.این روش موجب رشد همدلی با دیگران و بررسی مسایل و واقعیت ها و از ارزشهای اجتماعی در عمل است و افتتاح باب گفتگو درباره ارزش ها و چگونگی اثر آنها در زندگی روزانه است .

کلیدواژه ها:

ایفای نقش ، فنون ، معلمان