آموزش مبتنی بر تفکر در مدارس

اصطلاح «تفکر»، از جمله اصطلاحات یا مفاهیم کلیدی در فرهنگ و ادبیات روانشناسی است که تقریبا همه مردم، اعم از کوچک و بزرگ یا با سواد و بیسواد آن را به کار می برند و بسیاری نیز آن را با اهمیت قلمداد کرده و یکی از ویژگی های آدمی می دانند. تفکر محور اصلی شناخت و ارائه راهحل های ممکن در هنگام مواجه با مسائل است. تفکر دارای عناصری می باشد که شامل نشانه ها و رموزی هستندکه انسانها با آن میزان یادگیری خود را گسترش داده، آموخته هایشان را بازشناسی می کنند و به کار می برند. همواره در بسیاری از کتابهای درسی که در رشته های علوم انسانی تدریس می شود اشاراتی به اندیشمندان بزرگی شده که شیوه ی زندگی، طرز تفکر و نظریات آنها تاثیر شگرفی در جوامع انسانی عصر خود و حتی بعد از آن نیز داشته اند؛ چراکه اندیشه های این متفکران که حاصل یک عمر زحمت و تلاش در راه اهداف انسانی بوده ، به تغییر مسیر زندگی بسیاری از انسانهایی منجر شده که اندیشه ی این بزرگان را مطالعه نموده و به آن عمل کرده اند. هدف آموزش و پرورش بر مدار تفکر موثر است. تفکر موثر، به آن گونه تفکری گفته می شود که ساحت فکری دانش آموز، معلم، متخصص، مدیر، هنرمند، نویسنده، سیاستمدار، مقتصد و غیره نقش بسزایی را ایفا می نماید که این ایفای نقش به بهتر انجام دادن هر کاری، به بار نشستن هر ایدهای، مواجهه با هر مسئلهای، ابهامزدایی از هر تفکری، قناعتسنجی و مدیریت رفتاری هر شخصی کمک نماید.

کلیدواژه ها:

تفکر ، مدرسه ، آموزش و پرورش.