مدیریت و تحلیل گفتمان پایداری اشعار مهرداد اوستا در شعر و ادبیات فارسی

مهرداد اوستا با هدف مشروعیت زدایی در الگوی گفتمان پایداری تالش کرده تا گفتمان استعالیی عصر پایداری در مقابل نظام معنایی و کنشگران را به تصویر بکشد. با توجه به روش توصیفی_تحلیلی بر مبنای گفتمان الکلو و موفه به بررسی گفتمان پایداری در دیوان»راما« مهرداد اوستا میپردازیم.با توجه به این روش متوجه شدیم که ۴خورده گفتمان موجود در اشعار اوستا عبارتند از: گفتمان سیاسی_اجتماعی،آیینی_مدحی،مدیحه های اعتقادی_مذهبی و عاشقانه. نظریە گفتمان اگرچه نو و بدیع است اما چند نقد را به خود اختصاص داده است که به دو دستە مفروضات فلسه ای که به مبنای مقوله گفتمانند و مفاهیم و استدلال های اساسی ای که برای تحلیل فرآیندهای سیاسی و اجتماعی گسترش پیدا کرده است که توضیح این نقدها از حوصلە این پژوهش خارج است و نگارنده بدون وارد شدن به این بحث وارد بحث اصلی پژوهش می شود. واژە گفتمان به معنای برابر واژە DISCOURSE ،توسط داریوش آشوری برساخته شده است.گفتمان همسنگ با واژگانی مانند : »مراوده«،»مکالمه«،»سخن«،»مقال«،»سخنرانی«،»نطق«، و »گفتار و سخن«است

کلیدواژه ها:

مهرداد اوستا ، ادبیات پایداری ، لاکلائو و موفه ، گفتمان پایداری