اهمیت میانجی گری و نگرش والدین به عنوان پیش بینی کننده های یادگیری زبان انگلیسی مبتنی بر بازی های دیجیتال در کودکان (مقاله لاتین)

بازی­های دیجیتال، در سال­های اخیر گسترش بیشتری یافته و علاقه کودکان به آن، عادات یادگیری­شان را به میزان قابل توجهی تغییر داده است. محبوبیت روزافزون بازی­های دیجیتال، آن­ها را به ابزاری ضروری، برای یادگیری زبان به­صورت خانگی تبدیل می­کند. از این رو، میانجی­گری­ها و اقدامات والدین، نقش حیاتی در جهت دهی به آموزش کودکان ایفا می­کند و میانجی­گری آن­ها ممکن است، فرصت­های مختلفی را ایجاد کند. در این مطالعه کمی، میانجی­گری و درک والدین از بازی­های دیجیتال، از طریق پرسشنامه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که والدین، عمدتا «میانجی­گری آموزنده»، «میانجی­گری هم­بازی آگاهانه» و «میانجی­گری محدودکننده» را ترجیح می دهند. تحلیل همبستگی مقیاس نگرش والدین، با مقیاس میانجی­گری والدین، نشان داد که نگرش والدین نسبت به بازی­های دیجیتال، پیش­بینی کننده میانجی­گری والدین است. بنابراین، والدینی که طرفدار بازی های دیجیتالی هستند، میانجی گری «آموزنده» و «هم­بازی آگاهانه» را اعمال کردند. با این حال، والدین با نگرش منفی از میانجی­گری «محدود کننده» استفاده کردند. نتایج نشان داد که آگاه کردن والدین از پتانسیل آموزشی بازی های دیجیتال و شکل دادن به نگرش های آن ها، مهم است. این مطالعه، پیامدهای قابل توجهی برای سیاست­گذاران و مربیان دارد تا برای آموزش خانواده، با توجه به پتانسیل آموزشی بازی­های دیجیتال، برنامه­ریزی کنند. همچنین، این یافته­ها، راهنمای پیشگیری و مداخله سایر فناوری­های مربوط به کودکان و نوجوانان است.

کلیدواژه ها:

بازی های دیجیتالی ، میانجی گری والدین ، آموزش در دوران کودکی ، بازی های آموزشی