شگردهای طنزآفرینی در دو اثر «آخرین نشان مردی» و «تعلیمات غیر اجتماعی» از مهرداد صدقی

طنز شیو های خاص برای بیان مفاهیم انتقادی است و ماهیتی چند لایه دارد. در طنز خنده دستاویزی برای نیل مخاطب بهعمق اندیشه به شمار می آید. نویسندگان از طریق شگردهای طنز، فضایی کمبک به وجود می آورند و در ورای آن مخاطب اربه تفکر درباره مسائل اجتماعی ترغیب میکنند. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی شگردهای طنزآفرینی دردو کتاب «آخرین نشان مردی» و «تعلیمات غیراجتماعی» از مهرداد صدقی می پردازد. خلق فضای نوستالژیک و خاطره انگیز در داستان، ایجاد ارتباط عاطفی با دنیای کودک و نوجوان و خلاقیت در طنزپردازی از ویژگی های صدقی در نگارش داستان است.

کلیدواژه ها:

طنزپردازی ، شگردھای طنزآفرینی ، آخرین نشان مردی ، تعلیمات غیراجتماعی ، مھرداد صدقی