خداشناسی برهانی و شهودی با تکیه بر قرآن کریم و نهج البلاغه

در این مقاله کوشش شده تا در دو بخش، خداشناسی برهانی و شهودی به عنوان دو شیوه ی شناخت خدای یگانه مورد تعمق و تامل قرار گیرد. در قرآن کریم و به تبعیت از آن در نهج البلاغه به طور خاص به تبیین این دو راه خداشناسی پرداخته شده است، چراکه راه اول (خداشناسی برهانی) توجه در عالم خلق با ابزار عقل و تفکر است که بر معرفت حق تعالی استوار شده و از مخلوق بر وجود خالق استدلال می کند و راه دوم (خداشناسی شهودی) به عنوان بصیرت باطنی و شهود قلبی، مطمئن ترین، متقن ترین و درعین حال، دشوارترین شیوه ی خداشناسی است که انسان های مخلص با عنایت و هدایت ویژه ی خداوندی در دل خود از آن بهره مند می شوند.

کلیدواژه ها:

قرآن ، نهج البلاغه ، برهان ، آفاقی ، انفسی ، شهود ، شهود باطنی ، شهود قلبی