بررسی سازگاری در بین دانش آموزان

سازگاری به فرآیند روانی اطلاق می شود که از طریق آن افراد خواسته ها و چالش های زندگی روزمره را مدیریت کرده یا با آن کنار می آیند. سازگاری فرآیندی است که به فرد کمک می کند تا زندگی شاد و رضایت بخشی داشته باشد و در عین حال تعادل بین نیازهای خود و ظرفیت او برای برآورده کردن آنها حفظ شود. او را قادر می سازد تا شیوه زندگی خود را با توجه به نیازهای موقعیت تغییر دهد و به او قدرت و توانایی ایجاد تغییرات لازم در شرایط محیطی خود را می دهد. سازگاری مدرسه جریانی است که در آن فرد برای وفق دادن خود با فشارهای درونی و ملزومات بیرونی کاهش و کوشش به خرج می دهد، بنابر نظر هیلاری و برنت (۱۹۹۴) مفهوم وسیع سازگاری تحصیلی مشتمل بر چیزی غیر از صرف توان بالقوه ی تحصیلی دانش آموزان است. روسر، اکسل و استروبل (۱۹۹۸) بیان نمودند دانش آموزانی که در امر سازگاری تحصیلی با اشکال روبه رو می شوند، این مشکل غالبا در سایر ابعاد نیز تظاهر می کند. باکر و سیریک (۱۹۹۹) به عنوان برخی مولفه های سازگاری تحصیلی از انگیزه برای یادگیری، انجام اعمالی برای برآورده ساختن الزامات و نیازهای تحصیلی، درک واضحی از هدف تحصیلی و رضایت کلی از محیط تحصیلی یاد کرده اند.

کلیدواژه ها:

سازگاری ، دانش آموزان و مدرسه.