مقایسه یافته های CT اسکن و ویژگی های بالینی در بیماران واجد و فاقد اختلال های روانی پس از آسیب مغزی تروماتیک: یک مطالعه توصیفی-طولی

مقدمه و هدف: قربانیان آسیب مغزی تروماتیک (TBI) ممکن است برای ابتلاء به اختلال روانی مستعد گردند. هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسه یافته های CT اسکن و ویژگی های بالینی در بیماران واجد و فاقد اختلال­­های روانی پس از TBI بود. مواد و روش ها: در مجموع ۲۳۸ بیمار مبتلا به TBI (۴۳ زن و ۱۹۵ مرد) در قالب مطالعه­ای توصیفی-طولی به شیوه نمونه گیری غیراحتمالی و پیاپی به مطالعه وارد شدند و هریک از آنها تحت معاینات جراحی اعصاب و ارزیابی های روان­شناختی قرارگرفتند. پس از گذشت چهار ماه پیگیری ۱/۶۵% (۱۵۵ نفر) از بیماران برای تعیین ماهیت اختلال روانی ناشی از TBI با استفاده از مصاحبه ساختار­یافته بالینی بر­پایه ضوابط تشخیصی DSM-IV  به یک روان­پزشک مراجعه­کردند.  نتایج: یافته هایCT نشان­داد تفاوت هایی معنی دار بین دو گروه بیماران واجد و فاقد اختلال­های روانی چهار ماه پس از TBI از نظر متغیرهای شکستگی جمجمه (۰۳/۰P < ) و وقوع هرگونه آسیب تحت جمجمه ای (۰۰۳/۰P < ) وجود­دارد. افزون­بر­آن در حیطه ویژگی های بالینی بین این دو گروه در متغیرهای شدتTBI (۰۱/۰P < )، سطح هشیاری (۰۰۱/۰P < )، مدت زمان نقص هشیاری (۰۰۳/۰>P < /span>)، طول مدت و شدت آمنزی  پس از تروما (۰۱/۰P < )  و ناتوانی کلی ناشی از تروما (۰۲/۰P < ) تفاوتی معنی دار یافت­شد و این در حالی بود که هیچ­یک از متغیرهای جمعیت شناختی معنی دار ظاهر نشدند. نتیجه­گیری : برپایه این نتایج، پیشنهاد­می شود، هنگامی­که بیماران مبتلا به آسیب مغزی یا تحت جمجمه ای در بخش جراحی اعصاب پذیرش می شوند، می بایست دست­کم در مقطع زمانی چهار ماهه پس از TBI برای ارجاع، ارزیابی های روان­شناختی و مدیریت اختلال روانی به آنها توجه کافی مبذول داشت.

کلیدواژه ها:

آسیب مغزی تروماتیک ، اختلال های روانی ، یافته های CT اسکن ، ویژگی های بالینی