راهبردهای یادگیری در بحران در کارکنان بخش اورژانس

اهداف: یادگیری در بحران، راهبردی برای کمک به کارکنان در برخورد با چالش هاست. ماهیت بخش اورژانس بسیار شبیه موقعیت های بحرانی بلکه برخی اوقات بیشتر از آن می باشد. این مطالعه به دنبال شناسایی مهمترین استراتژی های یادگیری کارکنان بخش اورژانس یک بیمارستان نظامی بوده تا علاوه بر شناسایی شیوه ها، اقدامات حمایتی و تسهیل کننده فرایند یادگیری، مهمترین موانع این امر را تعیین نماید. روش ها: مطالعه از نوع کیفی و در گروه مطالعات پدیدار شناسی است. برای جمع آوری داده ها از روش مصاحبه نیمه ساختار یافته استفاده شد. با حداکثر تنوع با ۲۰ نفر از کارکنان بخش اورژانس یک بیمارستان نظامی مصاحبه ای به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف انجام گرفت. مصاحبه ها تا رسیدن به مرحله اشباع ادامه یافت. برای تحلیل داده ها روش تحلیل چارچوبی استفاده شد. با نرم افزار Atlas-Ti ایندکس کردن مصاحبه ها انجام شده و موضوعات اصلی و فرعی شناسایی گردید. یافته ها: در این مطالعه ۸ موضوع اصلی و ۲۸ زیر موضوع تعیین گردید که موضوعات اصلی شامل اهمیت یادگیری در کار، موانع یادگیری در بحران، میزان مواجهه با یادگیری در بحران، عوامل موثر بر یادگیری در بحران، انواع روشهای یادگیری در بحران، نقش مدیریت در یادگیری در بحران، نقش محیط در یادگیری در بحران و ویژگی های کار کنان شاغل می باشند. نتیجه گیری: اقداماتی مانند مدیریت صحیح کارکنان در بخش ، توجه به انگیزه های مالی، علاقه و دلبستگی کارکنان به کار و ضرورت وجود ساختار مشخص برای آموزش ، تسهیل کننده یادگیری در شرایط بحرانی در بخش اورژانس می باشند.

کلیدواژه ها:

یادگیری ، بحران ، اورژانس ، کیفی