بررسی زمان بندی فعالیت عضلات موافق و مخالف عملکردی رباط صلیبی قدامی مردان ورزشکار دارای ناهنجاری پرونیشن مچ

اهداف: هدف از این تحقیق بررسی زمان بندی فعالیت عضلات موافق و مخالف عملکردی رباط صلیبی قدامی ورزشکاران دارای پرونیشن افزایش یافته مچ پا با ورزشکاران سالم بود. روش ها: در تحقیق حاضر تعداد ۱۵ ورزشکار دارای پرونیشن افزایش یافته مچ پا و ۱۵ ورزشکار سالم به صورت هدفمند به عنوان نمونه آماری این تحقیق انتخاب شدند. سیگنال های الکترومیوگرافی با استفاده از الکترود سطحی از ۷ عضله (مدیال همسترینگ، بایسپس فموریس، گلوتئوس مدیوس، رکتوس فموریس، واستوس لترالیس، واستوس مدیالیس و مدیال گاستروکنمیوس) ثبت شد. روش آماری MANOVA جهت بررسی زمان بندی فعالیت عضلات در بین دو گروه استفاده شد.   یافته ها: نتایج آزمون های آماری با استفاده از آزمون مانووا نشان داد بین زمان بندی فعالیت عضلات رکتوس فموریس (۰۰۷/۰=P < /span>) و واستوس لترالیس (۰۰۲/۰=P < /span>) بین دو گروه تفاوت معنی دار وجود دارد و بین زمان بندی فعالیت سایر عضلات ارتباط معنی داری وجود ندارد (۰۵/۰≤P < /span>). نتیجه گیری: ناهنجاری پرونیشن افزایش یافته مچ پا با تغییر در زمان بندی فعالیت عضلات رکتوس فموریس و واستوس لترالیس می تواند به عنوان یک عامل خطرآفرین در بروز آسیب های ACL دخیل باشد.

کلیدواژه ها:

پرونیشن مچ پا ، رباط صلیبی قدامی ، الکترومیوگرافی ، زمان بندی فعالیت ، عضلات ثبات دهنده زانو