تاثیر کوتاه مدت مکمل سیترولین مالات بر سطوح LDH و لاکتات و عملکرد فعالیت ورزشی مقاومتی

زمینه و هدف: سیترولین مالات به عنوان یک مکمل ورزشی که عملکرد بی‎هوازی را بهبود می‎بخشد مطرح است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر کوتاه مدت مکمل سیترولین مالات بر سطوح لاکتات،LDH  و عملکرد فعالیت‎های مقاومتی است. روش‎ها: در این پژوهش ۱۶ مرد با میانگین سنی ۴/۷±۲۶/۴ سال، درصد چربی ۶/۷±۱۵/۴ و شاخص توده بدنی ۲/۸±۲۳/۷ به عنوان آزمودنی انتخاب شدند. پروتکل فعالیت ورزشی به شکل متقاطع در ۳ جلسه فعالیت مقاومتی تمام بدن که به ترتیب شامل حرکات هاک اسکوات، جلو ران ماشین، پرس سینه هالتر و سیم کش زیربغل از جلو انجام شد. در ابتدای هر جلسه، ابتدا نمونه خونی از آزمودنی‎ها در حالت استراحت گرفته شد. یک ساعت قبل از شروع فعالیت ورزشی در هفته اول، آزمودنیها ۶ گرم مکمل سیترولین مالات + ۲۵۰ میلی لیتر آب، هفته دوم دارونما حاوی ۵ گرم دکستروز + ۲۵۰ میلی لیتر آب و هفته سوم ۸ گرم مکمل سیترولین مالات در ۲۵۰ میلی لیتر آب مصرف نمودند. از هر آزمودنی نمونه های خونی در فواصل ۱ ساعت قبل، بلافاصله و ۳۰ دقیقه پس از فعالیت ورزشی برای بررسی غلظت‎های LDH و لاکتات گرفته شد. پس از هر ست نیز میزان درک فشار برای همه فعالیتهای ورزشی گرفته و ثبت شد. یافته‎ها: اختلاف معنی داری در سطوح لاکتات بین جلسات فعالیت مقاومتی با دوزهای مختلف سیترولین مالات وجود ندارد (۰۵/۰

). ولی در مقادیر LDH اختلاف معنی‎داری وجود دارد (۰۵/۰>P < /span>). اختلاف معنی‎داری نیز در مجموع میزان درک فشار بین جلسات (RPE) وجود نداشت (۰۵/۰

). نتیجه‎گیری: به نظر میرسد مصرف مکمل سیترولین مالات در پی یک جلسه فعالیت مقاومتی شدید میتواند مقادیر LDH را کاهش دهد و به کاهش کوفتگی عضلانی منجر شود، اما موجب بهبود RPE پس از فعالیت ورزشی نمیشود.

کلیدواژه ها:

مکمل سیترولین مالات ، فعالیت مقاومتی ، لاکتات دهیدروژناز ، لاکتات