پدافند زیستی

زمینه و هدف: در مقابله با تهدیدات زیستی، نظام سلامت و واحدهای بهداشتی و درمانی مهم ترین نقش را نقش از طریق پیش بینی و پیشگیری برعهده دارند. اگرچه احتمال وقوع تهدیدات زیستی را نمی توان به درستی پیش بینی کرد. برای دفاع در مقابل این تهدیدات تدارکات کافی لازم است. روش: در این مطالعه کتابخانه ای، از منابع مختلفی از جمله وب سایت ها و مقالات علمی معتبر استفاده شده است. یافته ها: هدف پدافند غیرعامل، ایمن سازی و کاهش آسیب پذیری زیرساخت های مورد نیاز مردم برای فراهم آوردن شرایط امنیت است. به استفاده از میکروارگانیسم ها یا توکسین ها برای تولید سلاح هایی که موجب مرگ و بیماری می شود، بیوتروریسم گفته می شود. عوامل بیولوژیک مورد استفاده در بیوتروریسم به سه دسته تقسیم می شوند: دسته اول، انتشار سریع و راحت و ضریب مرگ ومیر بسیار بالا. دسته دوم، انتشار تقریبا راحت و ضریب مرگ ومیر پایین. دسته سوم، پاتوژن هایی که با دستکاری و مهندسی روی آن ها می توانند برای انتشار تروریستی، در آینده به کار روند. بیوتروریسم آسیب های روانی، اجتماعی و زیستی را موجب می شود. انواع عوامل تهدیدکننده زیستی شامل دو نوع کلاسیک و مدرن می باشند. پدافند غیرعامل در دفاع زیستی، نقش مهم به حداقل رساندن پیامدهای ناشی از مواجهه با این حوادث را عهده دار است. نتیجه گیری: نقش کلیدی و محوری، در پدافند زیستی کشور برعهده سازمان پدافند غیرعامل کشوراست. ادغام نظارت بر بهداشت عمومی انسانی و دامپزشکی و همچنین، هماهنگی دانشمندان و ارائه دهندگان خدمات بهداشتی ضروری است.

کلیدواژه ها:

Biological Warfare ، Bioterrorism ، Civil defense ، بیوتروریسم ، جنگ بیولوژیکی ، دفاع غیرنظامی