تفسیر و تحلیل شعر ستایشی (تا پایان قرن هشتم)

بخش قابل توجهی از شعر فارسی را شعر ستایشی در برمی گیرد؛ که کم­تر شاعر  فارسی زبانی را می­توان یافت که گونه­ای از اشعار ستایشی در دیوانش یافت نشود؛ اما داوری در مورد شعر ستایشی، اغلب منفی بوده است و بسیاری از مخاطبان شعر فارسی، برای شعر ستایشی ارزش قابل توجهی متصور نیستند؛ از این رو پژوهشگران، ادبیات­شناسان و مخاطبان شعر، غالبا شعر ستایشی را از نظر دور نگه داشته، چندان عنایتی به آن نمی کنند؛ همین پیش داوری، جایگاه شعر ستایشی را متزلزل کرده است. شعر ستایشی بدون در نظر گرفتن شرایط سیاسی و اجتماعی آن زمان، با معیارهای امروزی داوری می شود؛ این برخورد با شعر ستایشی، موجب شده است که این بخش از ادبیات فارسی با وجود ارزش­های غیرقابل انکارش، نادیده انگاشته، تحقیقات اندکی در این مورد انجام شود؛ در این مقاله ابتدا تصویری روشن از شعر ستایشی ارائه می­شود، سپس به بررسی ساختار آن می­پردازیم و در پایان نیز برخی از مهم­ترین ارزش­ها و کارکردهای شعر ستایشی را فهرست­وار ذکر می­کنیم و نشان می دهیم که شعر ستایشی ارزش های غیر قابل انکاری دارد که نمی توان به راحتی از آن ها چشم پوشید.

کلیدواژه ها:

شعر ، ستایشی ، تحلیل ، تفسیر ، قرن هشتم