بررسی مولفه های تاثیر گذار بر حس تعلق به مکان و تاثیر آن بر میزان رضایتمندی ساکنین مجتمع های مسکونی

مسکن علاوه بر تامین سرپناه، مجموعه ای است که با هدف ارائه خدمات متعدد و تامین نیازهای ساکنان در یک مکان به وجود می آید. هنگام تعیین محل مورد نظر برای سکونت ، توجه به تامین رضایتمندی از اهمیت بالایی برخوردار است .مسکن به عنوان یکی از پدیده های ضروری زیست انسان، از نخستین مسائلی است که بشر از دوران های دور با آن دست به گریبان بوده و همواره در تلاش برای دگرگونی آن و یافتن پاسخی مناسب برای زیستن در آن بوده است . لیکن از بعد زیستی ، مسکن فقط یک سرپناه صرفا فیزیکی نیست ، بلکه بازگو کننده ی شرایط مکانی ، جغرافیایی ، اجتماعی ، فرهنگی ، اقتصادی و زیبایی شناسی حاکم بر جامعه در دوره ی مربوط به خود است .رضایت از محل سکونت زمانی حاصل می شود که فرد بتواند پاسخ نیازهای خود را از آن مکان دریافت نماید. از آنجایی که مردم، اساسی ترین عامل در معماری هستند، برای طراحان و معماران توجه به رضایتمندی از محیط سکونتی و بررسی عوامل موثر در ارتقای آن، اهمیت کاربردی دارد.لذا با توجه به اینکه محیط ، یکی از عوامل موثر در ایجاد حس مکان و احساس تعلق کاربران و میزان رضایتمندی ساکنین است ؛ ضرورت انجام مطالعات گسترده در باب شناسایی عناصر کالبدی حس مکان در ابعاد کمی و کیفی جامعه احساس می شود. پژوهش حاضر یک پژوهش تحلیلی _توصیفی می باشد که با گردآوری اطلاعات از طریق مطالعه منابع مکتوب و رایانه ای در کتابخانه های تخصصی و عمومی ، نشریه های علمی پژوهشی و وبسایت های مرتبط با موضوع انجام شده است .

کلیدواژه ها:

مجتمع مسکونی ، حس تعلق ، حس تعلق مکانی ، رضایتمندی سکونتی