بررسی کارکرد احداث دوربرگردان های استاندارد در فراوانی و شدت تصادفات (مورد مطالعه: استان مازندران)

امروزه با افزایش حجم ترافیک و تقاضا برای جابجایی از یک سو و همچنین آمار رو به افزایش تصادفات جاده ای و مرگ و میر ناشی از آن از سوی دیگر، لزوم ایجاد مهندسی ایمنی و ترافیک در جاده ها را بیش از پیش نمایان میسازد. از جمله این عملیات احداث تسهیلاتی برای حرکات بازگشتی یا U-turn در مسیر می باشند، و نمونه ای از حرکات بازگشتی به شکل همسطح، دوربرگردان های توسعه یافته (اصلاح شده) می باشند که به عنوان جایگزینی برای بریدگیهای سنتی گذشته احداث شده اند. در این تحقیق تصادفات قبل و بعد از اجرا ۲ مورد از دوربرگردان های احداث شده با استفاده از دو روش فراوانی و شدت تصادفات مورد بررسی قرار گرفتند روش فراوانی تنها مربوط به تعداد تصادفات می باشد اما در روش شدت از ضرایبی برای معادل سازی انواع مختلف تصادف به تصادفات خسارتی استفاده میشود و سپس با معادل سازی صورت گرفته تحلیل تصادفات انجام شده است؛ نتیجه مطالعات نشان می دهد که با اصلاح بریدگی ها و تبدیل آن به دوربرگردان کاهش قابل توجه فراوانی تصادفات حاصل گشته است و در روش شدت نیز دوربرگردان ها سبب کاهش بیش از ۹۵ درصدی شده اند؛ بررسی منفعت به هزینه برای دوربرگردان ها نشان میدهد که در دوربرگردان دریاکنار در مدت کمتر از ۳ سال و در دوربرگردان دانشگاه نیما در مدت ۱۰ سال بازدهی هزینه ساخت صورت خواهد گرفت و پروژه های مذکور در مقایسه با هزینه تصادفات صورت گرفته در این نقاط دارای سودآوری بالایی می باشند.

کلیدواژه ها:

دوربرگردان اصلاح شده ، تصادفات ، شدت تصادفات ، فراوانی تصادفات ، منفعت به هزینه