مدیریت مشارکتی و رابطه آن با انگیزش شغلی از دیدگاه کارکنان فرماندهی انتظامی استان مازندران

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین مدیریت مشارکتی و انگیزش شغلی کارکنان انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، از نوع کاربردی است و روش گردآوری داده ها در آن، توصیفی و از نوع پیمایشی است و به لحاظ بررسی رابطه بین دو متغیر، پژوهش همبستگی نیز خوانده می شود. جامعه آماری آن کارکنان ستاد فرماندهی انتظامی استان مازندران هستند وحجم نمونه مورد نظر نیز با توجه به تعداد جامعه آماری به روش نمونه گیری تصادفی ساده و بر اساس فرمول کوکران برابر با ۱۸۴ برآورد شده است. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسش نامه استاندارد مدیریت مشارکتی و پرسش نامه استاندارد انگیزش شغلی هاکمن(۱۹۸۰) است. پایایی سوالات با استفاده از فرمول آلفای کرانباخ برای مدیریت مشارکتی ۹۲/۰ و انگیزش شغلی ۹۲/۰ مورد سنجش و تایید قرارگرفت، داده های حاصل با استفاده از نرم افزارSPSS به دو روش توصیفی و استنباطی شامل آزمون کولموگروف - اسمیرنوف، ضریب همبستگی و رگرسیون تحلیل شده اند، یافته های پژوهش حاکی از آن است که بین مدیریت مشارکتی و مولفه های آن با انگیزش شغلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد که در این بین بعد مشارکت در حل مشکلات و بعد مشارکت در تغییر و تحول سازمانی به ترتیب دارای بالاترین و پایین ترین ضریب همبستگی در رابطه با انگیزش شغلی بوده اند.

کلیدواژه ها:

مدیریت مشارکتی ، انگیزش شغلی ، کارکنان ناجا ، مازندران