فراوانی آسیب های داخل شکم ناشی از ترومای نافذ شکمی در مرکز آموزشی درمانی ۵ آذر گرگان (۸۶-۱۳۸۱)

زمینه و هدف : تروما شایع ترین علت مرگ در سنین یک تا ۴۴ سالگی و سومین علت شایع مرگ بدون در نظر گرفتن سن می باشد. شکم سومین ناحیه شایع در بدن است که در اثر تروما آسیب می بیند. بعضی اعضای شکمی در اثر تروما با شیوع بیشتر آسیب می بینند که علاوه بر مکانیسم آسیب، به اندازه و وسعت اندام و محل قرارگیری اندام در داخل حفره شکمی بستگی دارد. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی آسیب های داخل شکم ناشی از ترومای نافذ شکمی بیماران بستری در مرکز آموزشی درمانی ۵ آذر گرگان انجام شد. روش بررسی : این مطالعه توصیفی روی ۱۱۴ بیمار بستری به علت ترومای نافذ شکم در مرکز آموزشی درمانی ۵ آذر گرگان طی سال های۱۳۸۱ تا ۱۳۸۶ انجام شد. سن، جنس، نوع آسیب ، عامل تروما و مدت زمان بستری از پرونده بیماران جمع آوری و در یک چک لیست ثبت شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS-۱۳ ثبت و مورد توصیف قرار گرفتند. یافته ها : از ۱۱۴ بیمار مورد بررسی با ترومای نافذ شکمی، ۱/۹۲ درصد مرد بودند. میانگین سنی بیماران ۲۴.۸ سال، محدوده سنی بیماران ۷۰-۹ سال با بیشترین (۳۴.۲%) فراوانی نسبی در گروه سنی ۲۴-۲۰ سال بود. مرگ در ۲ نفر (۱.۸%) توسط چاقو و به دلیل شوک هموراژیک رخ داد. شایع ترین (۷۸.۹%) وسیله ایجاد کننده ترومای نافذ شکمی، چاقو بود. میانگین مدت بستری در بیمارستان ۲.۸+-۴.۶ روز تعیین گردید. در ۵۳ بیمار (۴۶.۵%) عامل ایجاد کننده تروما به صفاق نفوذ کرده و یا از آن عبور نموده بود. شایع ترین اندام آسیب دیده داخل شکمی، روده باریک (۱۴%) بود. پارگی دیافراگم در ۲.۶% و آسیب ریوی هم زمان در ۷% از بیماران مشاهده گردید. نتیجه گیری : در این مطالعه عامل اصلی ایجاد کننده ترومای نافذ شکمی چاقو و شایع ترین عضو آسیب دیده، صفاق و مزانتر تعیین شد.

کلیدواژه ها:

Penetrating Trauma ، Abdomen ، Small intestine ، Peritoneum ، Diaphragm ، Gender ، ترومای نافذ شکمی ، روده باریک ، دیافراگم ، صفاق ، جنس