فراوانی و الگوی ناهنجاری های مادرزادی در نوزادان زنده مرکز آموزشی درمانی نیک نفس رفسنجان (۸۷-۱۳۸۶)

زمینه و هدف : ناهنجاری مادرزادی به تغییر دائمی که قبل از تولد توسط یک اختلال تکاملی با منشا درونی در ساختمان های بدن ایجاد شده اطلاق می گردد. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی و الگوی ناهنجاری های ظاهری مادرزادی نوزادان زنده متولد شده در رفسنجان انجام شد. روش بررسی : این مطالعه توصیفی روی ۶۰۸۹ نوزاد زنده متولد شده در مرکز آموزشی درمانی نیک نفس دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان طی سال های ۸۷-۱۳۸۶ انجام شد. نوع ناهنجاری بزرگ و کوچک براساس معاینه بالینی نوزاد توسط متخصصین اطفال در پرسشنامه ثبت شد. یافته ها : ۱۷۹ مورد حداقل دارای یک ناهنجاری کوچک یا بزرگ بودند. شیوع ناهنجاری مادرزادی ۲.۹۳% تعیین شد. بیشترین میزان ناهنجاری در سیستم عضلانی-اسکلتی (۴۳.۵%) و سپس در سیستم ادراری-تناسلی (۲۲.۹%) و سیستم قلبی (۱۵.۰۸%) مشاهده شد. بین ناهنجاری مادرزادی و سن تولد و مصرف دارو توسط مادر تفاوت آماری معنی داری مشاهده شد (P<۰.۰۵). نتیجه گیری : بیشترین ناهنجاری ظاهری مادرزادی در سیستم عضلانی- اسکلتی مشاهده گردید.

کلیدواژه ها:

Congenital malformation ، Prevalence ، Musculo-skeletal system ، Gestational age ، Medicine ، ناهنجاری مادرزادی ، فراوانی ، سیستم عضلانی- اسکلتی ، سن بارداری ، دارو