بررسی روایی ساختاری مقیاس به زیستن مراقبان: نمونه ای از مراقبان غیررسمی جانبازان سالمند
محل انتشار: مجله طب نظامی، دوره: 23، شماره: 9
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 66
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MILIT-23-9_002
تاریخ نمایه سازی: 23 مرداد 1402
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: به زیستن حالت ذهنی مثبت و پایداری است که ارتباط مستقیمی با کیفیت زندگی مراقبان داشته و احساس رضایت و شادی را در مراقبان به همراه دارد. ازاین رو سنجش به زیستن مراقبان با ابزارهای معتبر یکی از موضوعات مهم پژوهشی می باشد. بر همین مبنا پژوهش حاضر با هدف بررسی روایی ساختاری مقیاس به زیستن مراقبان در نمونه ای از مراقبان غیررسمی جانبازان شیمیایی انجام گرفت. روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه مقطعی است که به بررسی ویژگی های روانسنجی ابزار به زیستن مراقبان می پردازد. جامعه آماری مطالعه حاضر کلیه مراقبان غیر رسمی جانبازان شیمیایی ۶۰ ساله و بیشتر بودند. حجم نمونه ۱۴۲ نفر، جهت بررسی روایی ساختاری ابزار پژوهش به روش نمونه گیری در دسترس مدنظر قرار گرفت. در این مطالعه با توجه به پروتکل سازمان بهداشت جهانی برای ترجمه، روایی صوری توسط ۶ متخصص و همچنین روایی ساختاری توسط تحلیل عاملی تاییدی انجام شد. پایایی ثبات درونی ابزار نیز توسط آلفای کرونباخ بررسی شد. برای تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS.V.۲۳ و نرم افزار AMOS.V.۲۳ استفاده شد. یافته ها: روایی صوری ابزار پس از اصلاح و ارزیابی توسط متخصصین مورد تایید قرار گرفت. در بررسی روایی ساختاری ابزار، شاخص های برازش مدل مقیاس به زیستن برای بافتار ایران و در نمونه مراقبان جانبازان در تحلیل عاملی تاییدی برای بعد نیازهای اساسی (۱/۳۲۹CMIN=، ۰/۹۸۶GFI=، ۰/۹۹۵CFI=، ۰/۰۴۸RMSEA=) و فعالیت های روزمره (۲/۲۳۶CMIN=، ۰/۹۶۱GFI=، ۰/۹۶۴CFI=، ۰/۰۹۴RMSEA=) مناسب بود. همچنین آلفای کرونباخ کل پرسشنامه ۰.۸۳ به دست آمد. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد که مقیاس مورد بررسی روایی ساختاری مناسبی برای سنجش به زیستن مراقبان جانباز شیمیایی دارد. بنابراین از مقیاس حاضر می توان در پژوهش های آتی و سیاست گذاری، پس از بررسی های بیشتر استفاده کرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نسیبه زنجری
Iranian Research Centre on Aging, University of Social Welfare & Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran
دانا محمدامین زاده
Department of Counseling, Faculty of Psychology and Educational Sciences, Allameh Tabataba&#۰۳۹;i University, Tehran, Iran
شمس الدین نامجو
Gerontology Department, Social Welfare & Education Faculty, University of Social Welfare & Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran
احمد دلبری
Iranian Research Centre on Aging, University of Social Welfare & Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :