چگونگی کاربری اراضی بوستان ها و فضاهای سبز بخش مرکزی شهرستان دورود

عموما ارزیابی چگونگی کاربری اراضی شهری منعکس کننده ی تصویری گویا از منظر و سیمای شهری و همچنین چگونگی تخصیصفضای سبزشهری، بوستان ها وفضاهای شهری به کاربری های مختلف مورد نیاز شهر در طی زمان و در جهت رسیدن به اهداف توسعه یشهری می باشد.در این تحقیق ضمن بررسی دیدگاههای نظری و روند عملی چگونگی ارزیابی کاربری اراضی فضای سبزشهری، بوستان هادر ایران و جهان،مشخصا به تحلیل و ارزیابی این مهم در شهر دورود به روش تحلیلی-تطبیقی پرداخته شده است. نتایج حاصل از اینمطالعه بیانگر آن است که گسترش کالبدی این شهر در دو دهه ی اخیر و افزایش جمعیت آن، باعث عدم تعادل در توسعه فضایسبزشهری آن گردیده است، لذا تعادل بخشی به آن و ایجاد تمهیدات و تعیین راهکارهای مناسب به منظور گسترش فضای سبزشهری،بوستان ها و پارک های شهر واز طرفی حفظ اراضی کشاورزی و منابع طبیعی پیرامون شهر را ضروری می سازد. ارزیابی کمی کاربریاراضی شهر با توجه به معیارها و همچنین ارزیابی کیفی آن ، ظرفیت، توان محیطی پتانسیل و آب وهوایی و تحلیل علمی آن در اینپژوهش،نشان دهنده ی آنست که بسیاری از فضاهای سبز موجود به لحاظ کمی و کیفی با استانداردها و ضوابط علمی منطبق نبوده ونامتعادل است. چگونگی تعادل بخشی، مکان یابی مناسب و ساماندهی درست در متن اصلی پروژه به تفصیل بیان شده است . در پایان بهبررسی کاربری اراضی فضاهای سبز شهری شهردورود خواهیم پرداخت و نقاط ضعف و قوت فضای سبز در اراضی شهری را بیان خواهیم کرد.

کلیدواژه ها:

فضای سبزشهری ، بوستان ها ، ارزیابی کیفی وکمی ، مکان یابی مناسب ، استانداردهای شهری