برنامه ریزی غلتان

امروزه فرض اینکه آینده مشابه حال خواهد بود، فرضی غلط و نادرست است. عدم قطعیت در ذات و ماهیت آینده نهفته است و برخورد درست با آن، یکی از دشوارترین فعالیت های مدیران است. عدم قطعیت، تاثیر شگرفی بر کارآمدی استراتژی های تدوین شده می گذارد. عدم قطعیت در محیط به تدریج به کانون توجهات در فرایند برنامه ریزی استراتژیک تبدیل شده است و متفکران این حوزه، روش های عمومی مطرح در برنامه ریزی استراتژیک را در مقابله با آشفتگی و تغییرات محیط ناکارآمد می بینند. به عقیده باریچلی[۱] در فرایند برنامه ریزی استراتژیک، زمان و عدم قطعیت، نقش مهمی ایفا می کنند. همچنین ایشان عدم قطعیت را ناشی از سطوح مختلف پیش بینی در تقاضا و تخمین هزینه ها می بیند. به همین دلیل، به کارگیری رویکردهای نوین برنامه ریزی استراتژیک ازجمله برنامه ریزی غلتان برای مواجهه با شرایط بسیار متغیر جهان امروز موضوعیت یافته و با درجاتی از کارایی و موفقیت به کار گرفته شده اند. برنامه ریزی غلتان با ویژگی های منحصر به فرد خود از قبیل انعطاف پذیری، تداوم، تبدیل هزینه های تکراری به هزینه های استاندارد، توجه به مشتریان کلیدی و تامین کنندگان، حضور در بازارهای پویا، ایجاد یک چارچوب نظام مند برای مدیریت بر اساس آینده نگری می تواند به عنوان ابزاری در جهت پیش بردن برنامه های راهبردی سازمان ها از اهمیت بسزایی برخوردار باشد.