تاثیر آموزش مهارت های تنظیم هیجان بر تاب آوری سربازان بر اساس مدل خودکارآمدی

زمینه و هدف: شناخت عوامل دخیل در میزان تاب آوری سربازان و چگونگی تنظیم هیجانات در برابر مسائل و مشکلات دوران سربازی، می­تواند باعث پیشگیری از بروز بسیاری از رفتا­ر­های نامطلوب در محیط نظامی و نیز سازگاری بیشتر فرد با محیط شود، لذا این پژوهش با هدف بررسی ارتباط بین تنظیم هیجان و تاب آوری و عوامل موثر بر آن در سربازان فرماندهی انتظامی شهرستان مرودشت در سال ۱۳۹۹ انجام شد. روش ها: مطالعه حاضر، از نوع پژوهش­ های نیمه­ آزمایشی پیش ­آزمون-پس ­آزمون با دو گروه کنترل و آزمون، با روش نمونه­­ گیری خوشه­ ای تصادفی با حجم نمونه ۱۱۸ نفر )در هر گروه ۵۹ نفر( در سال ۱۳۹۹ در مقرهای انتظامی شهرستان مرودشت انجام شده است. برای جمع­ آوری داده­ها از پرسشنامه­ های جمعیت شناختی ۸ سوالی، تاب­آوری با ۲۵ سوال، تنظیم شناختی هیجان با ۱۸ سوال و خودکارآمدی ۳۲ سوالی استفاده شد. اطلاعات با استفاده از نرم افزار SPSS ویرایش ۲۲ و آزمون های آماری Chi-square، Pearson correlation، Independent t-test و linear regression تجزیه و تحلیل گردید. یافته ها: نتایج پژوهش نشان داد که نمره خودکارآمدی و تاب آوری قبل و بعد از مداخله آموزشی مهارت ­های تنظیم هیجان بر تاب­ آوری سربازان، در گروه آزمون تفاوت آماری معناداری داشت (۰/۰۰۱P≤)، در حالی­ که این تغییرات در گروه کنترل معنادار نبود (۰/۷۰۶=P < /span>). درون گروه­ ها، نمره تنظیم هیجانی قبل و بعد از مداخله در گروه کنترل و مداخله تفاوت معناداری را نشان نداد اما میانگین تغییرات در گروه مداخله بیشتر بود. همچنین نتایج حاصل از آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین تاب آوری و تنظیم هیجان رابطه همبستگی وجود دارد (۰/۳۰۲r= و  ۰/۰۰۲P=) و تحلیل رگرسیون خطی جهت تعیین تاثیر تنظیم هیجان بر تاب­آوری در دو گروه آزمون و کنترل بعد از مداخله نیز نشان داد که ۸ درصد تغییرات نمره تاب­ آوری وابسته به تنظیم هیجان می ­باشد. نتیجه گیری: مداخله آموزش مهارت های تنظیم هیجان بر تاب ­آوری با استفاده از نظریه خودکارآمدی بر روی سربازان تاثیر قابل توجهی دارد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، مهارت های تنظیم هیجان ، تاب آوری ، سربازان