مقایسه تاثیر فنوفورزیس هیدروکورتیزون ۱% و لیزر کم توان در درمان پیچ خوردگی مچ پای درجه ۲

زمینه و هدف: پیچ خوردگی مچ پا از شایع ترین آسیب های این مفصل می باشد، به طوری که ۲۲% ضایعات ورزشی مربوط به پیچ خوردگی مچ پا می شود. هدف از این مطالعه مقایسه اثرات فنوفورزیس هیدروکورتیزون ۱% و لیزر کم توان در درمان پیچ خوردگی مچ پای درجه ۲ بود. مواد و روش کار: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی دوسوکور در درمانگاه فیزیوتراپی فاطمیه رفسنجان در سال ۱۳۹۳-۱۳۹۲ انجام گرفت. تعداد ۹۰ بیمار مبتلا به پیچ خوردگی مچ پا به طور تصادفی به سه گروه مساوی ۳۰ نفری تقسیم شدند و تحت بررسی سه روش فنوفورزیس هیدروکورتیزون ۱%، لیزر و درمان رایج به مدت ۱۰ جلسه قرار گرفتند. ارزیابی درد، التهاب و حرکات مچ پا از طریق آنالوگ بصری، متر نواری و گونیامتر در طی جلسات اول، پنجم و دهم بررسی گردید. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس دو طرفه با اندازه گیری مکرر، آزمون مقایسات زوجی TUKEY و مجذور کای تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد لیزر در مقایسه با فنوفورزیس هیدروکورتیزون ۱% و درمان رایج به مدت ۱۰ جلسه در کاهش درد در حین استراحت مچ پای پیچ خورده موثرتر بود (۰۰۱/۰p<). در رابطه با کاهش التهاب فنوفورزیس، لیزر و درمان رایج با هم تفاوت معنی داری نداشتند (۷۹/۰= p). همچنین، در رابطه با خون مردگی مچ پا، روش فنوفورزیس از لیزر و درمان رایج موثرتر بود (۰۰۱/۰p<). نتیجه گیری: از یافته های این مطالعه می توان نتیجه گرفت که لیزردرمانی به مدت ۱۰ جلسه می تواند درد ناشی از پیچ خوردگی پا را در مقایسه با فنوفورزیس هیدروکورتیزون ۱% کاهش دهد ولی در بهبودی حرکات مچ پا فنوفورزیس از لیزر و درمان رایج اثر بهتری داشت. واژه های کلیدی: فنوفورزیس هیدروکورتیزون ۱%، لیزر کم توان، پیچ خوردگی مچ پا، درمان

کلیدواژه ها:

۱% Hydrocortisone Phonophoresis (HcP) ، Low Level Laser Therapy ، Ankle Sprain ، Treatment