بررسی نقش فضای فیزیکی مدارس در یادگیری دانش آموزان دوره ی ابتدایی

میزان یادگیری دانش آموزان در مدارس به عوامل مختلفی چون عوامل روانی، شناختی، عوامل ادارکی و عاطفی وابسته می باشد. یکی از عوامل مهم که چندان به آن توجه نمی شود، عامل محیط و فضای فیزیکی می باشد. طراحی یک فضای آموزشی، کالبدی است که تمامی انسان ها را در بر می گیرد و پیش از اینکه دانش آموز بخواهد بر محیط اطرافش تاثیر بگذارد از آن تاثیر می پذیرد. تدوین برنامه فیزیکی مدرسه یکی از مهمترین لازمه های طراحی یک مدرسه استاندارد است و با توجه به این که دانش آموزان نصف ساعات روزانه خود را در مدرسه میگذرانند، علاوه بر مباحث آموزشی، مسائل روانشناختی هم هنگام طراحی فضای مدارس باید رعایت شوند. پژوهش حاضر به دنبال بررسی نقش فضای فیزیکی مدارس در یادگیری دانش آموزان دوره ی ابتدایی می باشد. این پژوهش به شیوه ی کیفی از نوع کتابخانه ای می باشد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که فضای فیزیکی مدارس ، از طریق تاثیر مثبت بر روانشناختی کودکان دبستانی ، نقش مهمی در افزایش خلاقیت ، علاقه به درس و انگیزه ی تحصیلی دارد و در نهایت منجر به بهتر شدن و بالاتر رفتن میزان یادگیری دانش آموزان دوره ی ابتدایی ، می شود.

کلیدواژه ها:

فضای آموزشی ، عوامل فیزیکی ، دانش آموزان ، یادگیری ، دوره ابتدایی