رابطه بین سبک های دلبستگی و سلامت روان در پسران بدسرپرست و بی سرپرست

هدف اصلی از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی و سلامت روان در پسران بدسرپرست وبی سرپرست شهرستان نوش هر و چالوس است. روششنا سی: این پژوهش ازلحاظ ماهیت توصیفی- همبستگی واز نوع کاربردی است. جامعه آماری در این پژوهش را ۳۰ نفر از پسران بدسرپرست و بی سرپرست شهرستاننوشهر و چالوس تشکیل می دهند. ابزار گردآوری داده ها در پژوهش حاضر پرسشنامه سبک دلبستگی بزرگسال کولینز و رید و پرسشنامه وضعیت سلامت روان (GHQ) است. جهت تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون های کلموگروف-اسمیرنوف، tتک مونه، رگرسیون دومتغیره و چند متغیره به کمک نرم افزار SPSS۲۲استفاده شده است. نتایج حاصل از پژوهش نشان داده است که متغیر «اضطراب» با ضریبβ = - ۰/۳۸۹ از لحاظ تاثیرگذاری در رتبه اول، متغیر «وابستگی» با ضریبβ = ۰/۳۷۸ ازلحاظ تاثیرگذاری در رتبه دوم و متغیر «نزدیکبودن» با ضریب β= ۰/۱۸۹ ازلحاظ تاثیرگذاری در رتبه سوم قرار دارند. نتیجه گیری: سبکهای دل بستگی در مجموع ۵۵/۳ درصد واریانس سلامت روانی پسران بدسرپرست و بی سرپرست را پیشبینی می کنند؛ و متغیرهای وابستگی و نزدیک بودن بر سلامت روانی پسران بدسرپرست و بی سرپرست تاثیری مثبت و متغیر اضطراب بر سلامت روانی پسران بدسرپرست و بی سرپرست تاثیری منفی دارد.

کلیدواژه ها:

سبکهای دلبستگی ، سلامت روان ، پسران بدسرپرست و بی سرپرست ، شهرستان نوشهر و چالوس.