نقش سبک های فرزندپروری در پیش بینی اضطراب اجتماعی در دانش آموزان دختر دوره متوسطه شهر تبریز

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش سبک های فرزندپروری در پیش بینی اضطراب اجتماعی دانش آموزان دختر دوره متوسطه در سال ۱۴۰۰-۱۴۰۱ انجام گرفت. نمونه پژوهش شامل ۱۲۰ نفر بود که از میان دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهر تبریز به صورت تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های سبک های فرزندپروری بامریند و اضطراب اجتماعی لیبوتیس استفاده شد. طرح پژوهش از نوع همبستگی بود و برای تجزیه و تحلیل داده ها از شاخص های آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیری استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین سبک های فرزندپروری در پیش بینی اضطراب اجتماعی رابطه معناداری وجود دارد و با توجه به نتایج پژوهش می توان نتیجه گرفت که فرزندپروری منطقی به عنوان قوی ترین پیش بین در کاهش اضطراب اجتماعی است.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزند پروری ، اضطراب اجتماعی