رمز و اسطوره آینه در شعر سنایی

یکی از ویژگی های شعر سنایی بهره برداری از عناصر اسطوره ای و رمزی است که به واسطه آن در یافته های شهودی را بیان می کند و از آنها به عنوان ابزار انتقال معانی عرفانی بهره می گیرد، این عناصر بی شمار بوده و دارای ویژگی های خاص هستند از میان آن عناصر اسطوره ای و رمزی در این مقاله به آینه اشاره می شود. سنایی با بهره گیری از واژه آینه زیباترین مضمون های عرفانی را به بیان می آورد و در اکثر اشعار بر آینه بودن دل، صفا و یکرنگی و تهذیب آن تاکید می کند و در بعدی عالی تر، عالم را آینه حضرت حق، و خداوند را در آینه جهان متجلی می بیند و بدین ترتیب نکات تعلیمی ابعاد شعر خویش را در ضمیر خواننده رقم می زند. نگارنده در شرح این سیر تطور ایماژهای آینه را مورد بررسی قرار می دهد و در ادامه به حکمت ها و ظرایف عرفانی آن اشاره می رود و در نهایت ویژگیهای اسطوره ای و نکته های رمزین وارسی می شود.

کلیدواژه ها:

آینه ، رمز ، اسطوره ، عرفان و سنایی