پارگی تراشه به دنبال لولهگذاری بعد از جراحی سزارین، معرفی بیمار

مقدمه: اگرچه آسیب خودبه خودی و تروماتیک تراشه پس از لوله­گذاری تراشه نادر است، اما تهدید کننده حیات است. یافته شایع در پارگی تراشه بعد از لوله گذاری، آمفیزم و دیسترس تنفسی است. در این مطالعه، یک بیمار با پارگی تراشه به دنبال لوله­گذاری بعد از جراحی سزارین معرفی می شود. معرفی بیمار: خانم ۳۷ ساله با سن حاملگی ۳۹ هفته برای سزارین تحت بیهوشی عمومی با لوله تراشه شماره ۷ قرار گرفت. در طی جراحی بیمار از نظر همودینامیک و تنفسی نرمال بود. در پایان جراحی بعد از خروج لوله تراشه، بیمار دچار سرفه­های شدید شد. بعد از انتقال بیمار به ریکاوری و کاهش سرفه و میزان اشباع اکسیژن ۹۶% به بخش منتقل شد. حدود ۳۰ ساعت بعد از لوله­گذاری، بیمار دچار تورم صورت، دیسترس تنفسی خفیف و آمفیزم از صورت تا زایفوئید شد. میزان اشباع اکسیژن با هوای اتاق ۹۵% بود و دیسترس تنفسی مشهود نبود. همودینامیک باثبات بود. سی تی اسکن ریه­ها پنومومدیاستن، پنوموتوراکس، آمفیزم زیرجلدی قدام قفسه سینه و شواهد پارگی تراشه را نشان داد. بیمار به بخش مراقبت­های ویژه جراحی منتقل و تحت درمان محافظتی قرار گرفت. بعد از ۹۶ ساعت آمفیزم به طور کامل برطرف و بیمار بعد از ۷ روز با حال عمومی خوب از بیمارستان مرخص شد. نتیجه گیری: در پارگی تراشه پس از لوله گذاری، در مواردی که وضعیت همودینامیک و تنفسی باثبات است، درمان محافظه کارانه توصیه می­شود.

کلیدواژه ها:

آمفیزم زیرجلدی ، پارگی تراشه ، پنوموتوراکس ، پنومومدیاستن ، لوله­گذاری داخل تراشه