بررسی تاثیر روش تدریس ساختن گرایی بر خلاقیت دانش آموزان ابتدایی

خلاقیت را توانایی آفرینش اندیشه های نو در سطح عالی می دانند که آمیزه ای از توان نوآوری، انعطاف پذیری و حساسیت در برابر باورهای موجود است و به فرد این توانایی را می دهد، که همراه با اندیشه منطقی و خردمندانه، به یافته های دیگری بیندیشد تا دستاوردهای سودمند برای او و دیگران داشته باشد . معلم و آموزشگاه به عنوان یکی از عوامل مهم در تحول و پرورش خلاقیت دانش آموزان هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش تدریس ساختن گرایی بر خلاقیت دانش آموزان ابتدایی به روش مروری کتابخانه ای انجام شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که معمولا در اغلب روش های تدریس از خلاقیت و نوآوری استفاده نمی شود . در صورتی که در دنیای امروزی بایستی به یادگیری خلاقیت توجه ویژه ای بشود . بنابراین در مدارس جایگاه ویژه ای برای این امر در نظر گرفته شده است تا بدینوسیله تفکر خلاق پرورش یابد . در این بین معلم نقش حیاتی و مهمی ایفا می کند که با تکنیک های خاصی به تقویت قوه خلاقیت می پردازد . و معلمان با قاطعیت ویژه ای که دارند می دانند که دانش آموزان در دوره ابتدایی به یادگیری چه مطالبی نیاز دارند تا آنها را به روش های فعال و کودک محور آموزش دهند .شیوه تدریس ساختن گرایی با فعال ساختن دانش آموزان در فرایند آموزش, می تواند به عنوان یکی از روش های اصلی جهت افزایش خلاقیت به کار رود.

کلیدواژه ها:

خلاقیت ، سازنده گرا ، تدریس