اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر انعطاف پذیری شناختی و کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو: یک مطالعه نیمه تجربی

زمینه و هدف: سلامت جسمی و روانی سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو با انعطاف­پذیری شناختی و کیفیت زندگی در آنان ارتباط دارد. لذا این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی آموزش مهارت­های زندگی بر انعطاف­پذیری ­شناختی و کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد. مواد و روش­ها: این پژوهش نیمه­تجربی با طرح پیش­آزمون و پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو کانون جهان دیدگان شیراز (ایران) در سال ۱۴۰۱ بودند که از میان آن­ها ۳۰ نفر با شرایط ورود به پژوهش با روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب و با روش تصادفی ساده در گروه آزمون و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) قرار گرفتند. سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو با فرم جمعیت شناختی، پرسش­نامه انعطاف­پذیری شناختی و کیفیت زندگی مورد ارزیابی قرار گرفتند. گروه آزمون تحت مداخله ۱۰ جلسه­ ۷۵ دقیقه­ای آموزش مهارت­های زندگی قرار گرفت و گروه کنترل در لیست انتظار باقی ماند. داده­ها با استفاده از آنالیز کوواریانس چندمتغیره تجزیه ­و تحلیل شد. یافته­ها: نتایج نشان داد که آموزش مهارت­های زندگی تاثیر معناداری بر افزایش میانگین نمره انعطاف­پذیری شناختی (۶۹/۱۵=F، ۰۰۱/۰>P) و افزایش میانگین نمره کیفیت زندگی (۱۸/۵۲=F، ۰۰۱/۰>P) سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو دارد. نتیجه­گیری: مطالعه حاضر نشان داد که آموزش مهارت­های زندگی می­تواند منجر به افزایش انعطاف­پذیری شناختی و کیفیت زندگی در سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو گردد. لذا به­کارگیری این روش ساده، مفید و کم هزینه توسط متخصصان بهداشت روان در سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو پیشنهاد می­شود. واژه­های کلیدی: مهارت­های زندگی، انعطاف­پذیری، کیفیت زندگی، دیابت نوع دو، سالمندان

کلیدواژه ها:

Life skills ، Cognitive flexibility ، Quality of life ، Diabetes mellitus type ۲ ، Elderly ، مهارت­های زندگی ، انعطاف­پذیری ، کیفیت زندگی ، دیابت نوع دو ، سالمندان ​​​​​​​