راز در ادب فارسی با تاکید بر اشعار مولانا
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 269
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
LLCSCONF15_061
تاریخ نمایه سازی: 31 تیر 1402
چکیده مقاله:
؛ «راز» و رازداری، سر و حیرت از جمله مباحثی است که در ادبیات عرفانی مورد توجه بوده است. در این تحقیق، واکاوی راز و رازداری در آثار مولوی، صورت گرفته است. نتیجهگیری تحقیق نشانگر آن است که در آثار مولوی، راز در معانی متفاوتی به کار رفته است. در عمده ی آثار مولانا، خصوصا مثنوی معنوی و دیوان شمس، واژه ی راز به معنای اصلی و لغوی خود به کار گرفته شده و معاد واژه ی «سر» استفاده شده است. معنای دیگر واژه ی راز در آثار مولوی، معانی دقیق و زیرکانه ایست که در بطن برخی از قصه ها قابل تفسیر است. همچنین راز در کلام مولوی دارای مصادیقی نیز هست. از جملهی این مصادیق می توان به وحدت وجود، اسم اعظم، عشق انسان و خدا، گذشت بی حساب پروردگار، نسبی بودن احکام فقهی، راز غفت و هوشیاری، راز سجده نکردن ابلیس و راز عشق اشاره کرد. مولوی برای افشای راز در کلامش از زبان رمزی بهره می جوید. رازداری در کلام مولانا بسیار ارزشمند و مهم تلقی شده است.
نویسندگان
معصومه خدادادی مهاباد
استادیار، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ورامین پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، تهران، ایران
آمنه قارلقی
دانشجوی دکتری، گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد ورامین پیشوا، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، تهران، ایران