تعیین میزان مشکلات سازگاری و ارتباط آن با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پسر دوره دوم ابتدایی

پژوهش حاضربا هدف تعیین میزان مشکلات سازگاری دانش آموزان پسر دوره دوم ابتدایی و ارتباط آن با پیشرفت تحصیلی صورت گرفته و جمع آوری داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته آخنباخ انجام شده.برای اجرای پرسشنامه از بین ۵۶مدرسه موجود تعداد ۶ مدرسه به شکل نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. به منظور تحلیل از روش تحلیل همبستگی رتبه ای اسپیرمن استفاده شد. نتایج نشان داد که به لحاظ آماری در پایه ششم فقط در مقیاس مشکلات تفکر دارای رابطه منفی هستیم و مقیاس های اضطراب، گوشه گیری، جسمانی، اجتماعی، توجه، قانونشکنی، پرخاشگری، درونی سازی، برونی سازی هیچگونه ارتباطی مشاهده نشد و درپایه پنجم بین مقیاس های اضطراب، گوشه گیری، جسمانی، اجتماعی، توجه، برونی سازی هیچگونه رابطه ای وجود ندارد و در بین مقیاس قانونشکنی و درونی سازی رابطه مثبت و در مقیاس تفکر رابطه منفی وجود دارد و تنها در مقیاس پرخاشگری رابطه منفی معنادار وجود دارد. یافته ها به طور کلی مبین آن است که مشکلات سازگاری می تواند زمینه بروز افت تحصیلی را در دانش آموزان فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

تعیین ، دانش آموز دوره دوم ابتدایی ، مشکلات سازگاری ، پیشرفت تحصیلی.