نقش تاب آوری و مهارت های کلامی در رضایت از زندگی زناشویی زنان شاغل شهر رشت

زمینه و هدف: در سال های اخیر با افزایش نرخ تورم، زنان دوشادوش همسران خود در تلاش تامین هزینه های زندگی مشترک اقدام می کنند. در این بین، با توجه به اشتغال زنان، یکی از مهم ترین مسایلی که زندگی زوجین را با چالش مواجه کرده است، رضایت مندی زناشویی است. نظر به اینکه رضایت مندی زناشویی، توانایی درک و شناخت احساسات طرفین است؛ تعیین میزان پیش بینی شوندگی رضایت از زندگی زناشویی براساس تاب آوری و مهارت های کلامی در بین زنان شاغل شهر رشت هدف پژوهش حاضر قرار داده شد.روش: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی-همبستگی بوده که در پاییز سال ۱۴۰۱ انجام شده است. که در آن ۲۵۰ شرکت کننده (زن شاغل) به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ (EMSQ)، پرسشنامه مهارت های ارتباطی کوین دام (CSTR) و پرسشنامه تاب آوری کانور و دیویدسون (CD-RISC) استفاده شد. داده ها در نرم افزار SPSS و با کمک آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: یافته ها نشان داد، تاب آوری با ضریب بتای استاندارد شده ۰/۴۲ و مهارت های کلامی با ضریب بتای استاندارد شده ۰/۳۱ به ترتیب در درجه اول و دوم قادر به پیش بینی رضایت از زندگی زناشویی زنان شاغل شهر رشت می باشند. نتیجه گیری: با توجه به اینکه افرادی که از میزان تاب آوری بالایی برخوردارند، می توانند در برابر رفتارهای نامطلوب و ناخوشایند زندگی تحمل نموده و آن را مورد عفو و بخشش قرار دهند؛ از این رو تاب آوری می تواند تبیین کننده تغییرات میزان رضایتمندی از زندگی زناشویی افراد تلقی گردد. از سویی دیگر مهارت های کلامی به عنوان راهبرد تنظیم هیجانی در نظر گرفته می شود و در آن احساس های منفی با آگاهی و کنترل عواطف نگریسته می شود و حسی از تجربه مشترک بشری را در فرد پدید می آورد. بر همین اساس در صورتی که افزایش مهارت های کلامی با تاب آوری و افزایش هیجان های مثبت توام شود؛ منجر به افزایش رضایتمندی از زندگی زناشویی بیشتری می گردد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، رضایت از زندگی زناشویی ، زنان شاغل ، مهارت های کلامی