تعیین نقش واسطه ای کیفیت زندگی در رابطه بین اضطراب و سلامت روان در مبتلایان به کووید ۱۹

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش واسطه ای کیفیت زندگی در رابطه بین اضطراب و سلامت روان در مبتلایان به کووید ۱۹ در بین شهروندان شهر سبزوار انجام شده است. روش اجرای این پژوهش توصیفی، پیمایشی می باشد. جامعه آماری کلیه شهروندان مبتلا به کرونا و نمونه آماری تعداد ۳۲۲ نفر از شهروندان شهر سبزوار می باشد و ابزار سنجش در این پژوهش پرسشنامه اضطراب و سلامت روان استفاده گردید و ضریب آلفای کرونباخ برای نمره کل مقیاس اضطراب کرونا ۸۹/۰ و برای پرسشنامه سلامت روان ۹۱/۰ و پرسشنامه کیفیت زندگی ۸۶/۰ به دست آمد نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که از کیفیت زندگی به عنوان واسطه در رابطه بین اضطراب و سلامت روان در مبتلایان به کووید ۱۹ نیازمند ارزیابی همه جانبه و هماهنگ دارد به طوری که سطح معناداری و ضریب همبستگی بین کیفیت زندگی بر اضطراب و سلامت روان در مبتلایان به کووید به ترتیب (۰۰۱/۰= P و ۴۸۶/۰ = r) می باشد. ضریب همبستگی بین کیفیت زندگی در سلامت روان مبتلایان به کووید ۱۹ به ترتیب (۰۰۱/۰= P و ۵۴۷/۰ = r) می باشد. بنابراین با افزایش کیفیت زندگی متغیر سلامت روان مبتلایان به کووید ۱۹نیز افزایش می یابد. هرچه میزان کیفیت زندگی افراد بالاتر می رود میزان استرس و اضطراب آن ها نسبت به بیماری کووید ۱۹ کاهش می یابد و هرچه میزان کیفیت زندگی بالاتر رود میزان سلامت روان در این افراد بیشتر می شود.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی ، اضطراب ، سلامت روان ، مبتلایان کووید ۱۹