عصیان در متون حماسی ملی ایران (انگیزههای خویشاوندکشی )
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 132
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ADCONF04_233
تاریخ نمایه سازی: 20 تیر 1402
چکیده مقاله:
عصیان اساس و بن مایه حماسه و عامل پیش برنده آن است . کارکرد عصیان در حماسه مانند پیرنگ در داستان است که توالی منطقی رخدادها را سامان می بخشد. به بیان دیگر در صورت فقدان عصیان، حماسه قادر به صیرورت نیست . هر متن حماسی ، بازتاب دهنده تقابل طرفینی است که در ذات خود برهم اند و باهم بودنشان از نظرگاه فلسفی امری محال است . طرفینی که از ژرفساخت روان آدمی برآمده، در جهان متن تبلور یافته اند. دو ساحتی بودن روان انسان که فضیلت و رذیلت را توامان در خود جای داده، نسخه نخستین و نانوشته جهان حماسی است که بعدها به مدد قریحه حماسه پردازان در قالب متون تجلی می یابد. یکی از انواع این عصیانها در متون حماسی خویشاوندکشی است که علل و انگیزههای مختلفی دارد که در پژوهش حاضر مورد بررسی قرار گرفته است . برای گردآوری دادههای پژوهش حاضر، هجده منظومه حماسی ملی ایرانی (شاهنامه فردوسی ، گرشاسپ نامه اسدی طوسی ، کوش نامه ، بانوگشسب نامه ، برزونامه ، کک کوهزاد، فرامرزنامه بزرگ، بهمن نامه ، شهریارنامه ، جهانگیرنامه ، شبرنگ نامه ، بیژننامه ، کک کوهزادنامه ، ببربیاننامه ، داستان پتیاره، تهمینه نامه ، تهمینه نامه بلند، رزمنامه شکاوندکوه) که دربردارنده بیش از صدهزار بیت است ، مورد کاوش قرارگرفت و پس از مطالعه دقیق متون یادشده، این نوع عصیان فقط در شاهنامه و کوشنامه یافت شد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نسیم غیبی
دانشجوی کارشناسی ارشد نقاشی ایرانی دانشگاه هنر اسلامی تبریز
مهدی میرزارسول زاده
پژوهشگر مرکز پژوهش های فرهنگی آذربایجان دانشگاه محقق اردبیلی