تحلیل کاربست رنگ در شعر امل دنقل و سیاوش کسراییبا تکیه بر درونمایه یاس و امید
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 169
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ADCONF04_151
تاریخ نمایه سازی: 20 تیر 1402
چکیده مقاله:
رنگ از مهمترین ابزارها برای جلوه هنری بخشیدن به شعر است. این عنصر در ادبیات، به ویژه ادبیات معاصر، افزون بر زیبایی بخشی به شعر نقش برجسته ای در القای انگاره های ذهن شاعر دارد. به گونهای که با دقت در معانی زیرین رنگها میتوان پرده از آرمان، اندیشه ها، عواطف و روحیه شاعر برداشت. بر این اساس، پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی و در حوزه ادبیات تطبیقی درصدد کشف معانی پنهان رنگهای شعر امل دنقل و سیاوش کسرایی و بیان همسانیها و ناهمسانیهای آنها به ویژه از زاویه یاس و امید است. امل دنقل شاعر معاصر مصری و سیاوش کسرایی از جمله شاعران دغدغهمندی هستند که در زمانهای پرآشوب زیسته اند. شرایط مشابه جامعه آنها از لحاظ نابسامانیهای سیاسی و اجتماعی و همچنین رخدادهای زندگی شخصی این دو شاعر در محتوا و ساختار شعرشان به شدت تاثیر گذاشته است. از این رو در درونمایه های سروده هایشان مضامین مشترکی چون اعتراض به وضع موجود و دعوت به مبارزه به چشم میخورد. بررسی رنگهای شعر دو شاعر گویای آن است که شعر آنها با وجود شباهت در محتوا بسیار با هم متفاوتاند. کسرایی همواره رنگ امید و روشنی به شعرش بخشیده است؛ اما در شعر دنقل رنگ یاس و تیرگی حاکم است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سمانه نوروزی
دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی، دانشگاه رازی کرمانشاه
علی سلیمی
استاد گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه رازی، کرمانشاه
مریم رحمتی
استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه رازی، کرمانشاه