تغییرات نیروی فشار کف پایی در افراد چاق و دارای اضافه وزن

چاقی و اضافه وزن منجر به تغییرات ساختاری در ناحیه مچ پا از جمله هایپرپرونیشن و کف پای صاف می شود. این تغییراتموجب تغییراتی در نیروی وارده هم به زمین و هم از سمت زمین به کف پا می شود. اگرچه افراد چاق ممکن است سطح اتکای بیشتریروی زمین داشته یاشند، با این حال به دلیل تغییرات در نیروهای کف پایی ممکن است اختلالاتی در تعادل و ثبات پا روی زمین دراین افراد ایجاد شود. مطالعه حاضر به صورت مروری و با هدف بررسی تغییرات نیروی فشار کف پایی در افراد چاق و دارای اضافه وزن وبر اساس مطالعات انجتم شده در این زمینه انجام شد. کلمات کلیدی: اضافه وزن، فشار کف پا، تعادل، پای پرونیت مقدمه تحقیقاتنشان می دهد که افراد چاق یا د ارای اضافه وزن تغییرات نیروی واکنش عمودی زمین را در مقایسه با افراد سالم در حین انجام وظایفتحمل وزن را نشان می دهند. اختلال در شرایط نیروی واکنش عمودی زمین (VGRF) می تواند منجر به درد کشکک رانی (PFP) وایجاد آرتروز زانو شود. اضافه بار پا و تغییرات پارامتر های فشار کف پا به دلیل چاقی بر کودکان و نوجوانان تاثیر گذاشته و در دو دههاخیر توجه متخصصان و محققان پزشکی را به خود جلب کرده است. مطالعات علمی این یافته ها را با استفاده از ابزارهای مختلف برایارزیابی فشار کف پا حفظ کرده اند. در کودکان و نوجوانان، یک همبس تگی معکوس قوی بین فشار کف پا و سطح فعالیت بدنی گزارششد (پارامسری و همکاران، ۲۰۲۳). ارزیابی فشار کف پا می تواند نشان دهنده تغییرات مختلف وضعیت پا باشد. همچنین می تواند دادههای مربوط به نیروهای موجود در سطح پا در هنگام ایستادن و راه رفتن را در افراد سالم و در آسیب شناسی های مختلف مانند چاقیارائه دهد. فشار کف پا اطلاعاتی در مورد تغییرات ناشی از شکایات درد در سطح اندام تحتانی، اختلالات ثبات یا زمین خوردن ارائه میدهد (مولینا و همکاران، ۲۰۲۳). در کودکان و نوجوانان، افزایش وزن بدن تعیین کننده افزایش فشار کف پا است. این کارکرد پا رامحدود می کند و میتواند باعث درد و ناراحتی شود و ناحیه میانی پا مستعدترین است (کاتان و همکاران، ۲۰۲۰). بیشترین تفاوت هایبین گروهی را در سینماتیک اداکشن هیپ به خود اختصاص میدهند. به طور خاص برای RFS با PFPS ، فعال شدن کمتر گلوتئوسمدیوس و همچنین GRF کمتر مشاهده شد (پرامسری و همکاران، ۲۰۲۳). نتایج نشان میدهد که کمبودهای گزارش شده دردوندگان مبتلا به PFPS ممکن است بسته به جنسیت و الگوی ضربه پا متفاوت باشد. نتیجه گیری: VGRF در PFP تحت تاثیرعوامل روانشناختی، رفتاری و بیومکانیکی است. بنابراین، رویکردهای درمانی روان تنی ممکن است اثربخشی طولانی مدتی برتوانبخشی PFP داشته باشند (کیوانفر و همکاران، ۲۰۲۱). هدف از مطالعه حاضر مروری بر تغییرات نیروی فشار کف پا در افراد چاقیا دارای اضافه وزن و مقایسه آن با افراد دارای وزن نمال و بر اساس مطالعات انجام شده می باشد. روش کار مطالعه حاضر با جستجویمطالب از مقالات گزارش شده در پایگاه داده PubMed را با کلمات کلیدی تعیین فشار کف پا، فشار اوج، حداکثر نیرو، سطح تماس،پای پرونیت، درد کشکک رانی، نیروی واکنش عمودی زمین، چاقی، اضافه وزن انجام شد. سپس مهمرین و جدیدترین مقالات مرتبطانتخاب شده و خلاصه ای از یافته های مهم این مقالات گزارش شد. بحث نتایج مطالعات نشان داد که سطح تماس بالاتر، افزایشحداکثر نیرو در جهت های جانبی و میانی، افزایش انتگرال فشار-زمان در زیر ناحیه میانی پا و ناحیه متاتارس،افزایش زاویه محور پا وصافتر بودن کف پا در افراد چاق در مقایسه با همتایان با وزن طبیعی آنها بصورت معناداری بیشتر است. کودکان چاق همچنینضخامت پد چربی میانی پای بیشتری دارند (کاتان و همکاران، ۲۰۲۰). کودکان چاق همچنین ضخامت پد چربی میانی پا را افزایشچهارمین همایش بین المللی و ششمین همایش ملی تازه های پژوهش در علوم ورزشیدادند، با کاهش حساسیت کل پا و میانی پا. تجزیه و تحلیل از حرکات وضعیتی دوپایی کل بدن نشان می دهد که افراد مسنتر نسبتبه افراد جوان کنترل بیشتری بر نوسان قدامی خلفی مچ پا (PM۱) دارند. علاوه بر این، تعادل با چشمان بسته نیز کنترل بیشتری براین مولفه حرکتی نسبت به تعادل با چشمان باز نشان می دهد. بنابراین، دانش راهبردهای حرکتی ذاتی مورد استفاده برای رسیدن بهتعادل باید برای آموزش کنترل پاسچر در نظر گرفته شود (پرامسری همکاران، ۲۰۲۳). بر اساس نتایج مطالعه کیوانفر و همکاران(۲۰۲۱) افرادی که پایشان به شدت پرون شده بود، خم شدن کف پا بیشتر، درصد فشار کف پا بیشتر روی جلوی پا، و سطح تماس بیشتر در پشت پا در هنگام ایستادن ثابت را نشان می دهند. افزایش درصد فشار کف پا در قسمت عقبی نیز در گروه پایی که به شدتسوپین خورده بود، مشاهده شد. جالب اینکه در جدیدترین مطالعه انجام شده در سال ۲۰۲۳ توسط مولینا و همکاران مشاهده شد کهکودکان دارای اضافه وزن یا چاق سطوح بیشتری از قدرت پا را نشان می دهند و همچنین در ثبات سنجی استاتیک پایدارتر هستند.علاوه بر این، تجزیه و تحلیل رگرسیون خطی نشان داد که چاقی و اضافه وزن به معنای داشتن استحکام و پایداری استاتیک بیشتراست. هرچند این مورد نباید به عنوان یک جنبه مثبت برای سلامت در این جمعیت در نظر گرفته شود. زیرا BMI بالاتر برای سلامتیمفید نیست (مولینا و همکاران، ۲۰۲۳). نتیجه گیری نتایج در این زمینه ضدو نقیض است و هنوز مطالعات بیشتری مورد نیاز است تانتایج مناسب تری ارائه شود. به طور کلی چاقی و اضافه وزن اگرچه ممکن است پایداری و تعادل بیشتری در شخص ایجاد کند ولیمنجر به افزایش فشار عمودی مچ پا به زمین و ایجاد اختلالات ساختاری متعددی از جمله پای پرونیت و کف پای صاف می شود.بنابراین علاوه بر معاینه بالینی، ارزیابی فشار کف پا در کودکان و نوجوانان دارای اضافه وزن و چاق نیز باید در نظر گرفته شود تاتغییرات اولیه در ساختار و عملکرد پا مشخص شود.

کلیدواژه ها:

اضافه وزن ، فشار کف پا ، تعادل ، پای پرونیت