مسئله ممانعت از بیشینه جریان در شبکه های پویای چند دوره ای در محیط دو ترکیبی تصادفی فازی

بدون شک بهترین ابزار برای کمک به تصمیم گیرندگان و فرماندهان نظامی برای انتخاب یک راهبرد مناسب، فرمول بندی مدل هایی است که تا حد امکان به دنیای واقعی نزدیک باشند. این امر زمانی میسر می شود که این مسائل در شرایط عدم قطعیت ارائه شوند. در این پژوهش، یک مسئله ممانعت پویای چند دوره ای در شرایط عدم قطعیت دو ترکیبی تصادفی فازی موردبررسی قرار می گیرد. به طورکلی، در مسائل ممانعت شبکه، منابع کمیابی برای تنزل کارایی دشمن اختصاص داده می شود که رفتار او به وسیله مسئله بهینه سازی شبکه قالب بندی شده است. در این مسئله، ممانعت کننده یا همان نیرو های مدافع درصدد کمینه کردن بیشینه جریان در طول T دوره زمانی هستند. از طرفی، در هر مرحله ممانعت کننده و دشمن به طور کامل از عملکرد طرف مقابل آگاه هستند. ظرفیت های یالی در این مدل به صورت متغیرهای تصادفی فازی در نظر گرفته می شوند. برای حل مدل ارائه شده، ابتدا مسئله ممانعت پویای تصادفی فازی به کمک مفاهیم نظریه احتمال، اندازه اعتبار و برنامه ریزی محدودیت شانس به مسئله ممانعت پویای قطعی تبدیل می شود. سپس با استفاده از دوگان گیری مسئله دوسطحی قطعی ایجادشده به یک مسئله تک سطحی تبدیل و سپس با استفاده از تعمیم الگوریتم تجزیه بندرز برای حل آن اقدام می شود. درنهایت اعتبار مسئله با ارائه یک نمونه عددی مورد ارزیابی قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

ممانعت شبکه ، متغیر تصادفی فازی ، اندازه اعتبار ، اندازه احتمال ، تجزیه بندرز