مولکولار اپیدمیولوژی بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس در گاوهای شیری (صنعتی، نیمه صنعتی و سنتی) استان گیلان

در بین بیماری های منتقله از کنه، بابزیوزیس گاو یکی از مهم ترین بیماری ها در نشخوارکنندگان جهان تلقی می شود که در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری خسارات اقتصادی قابل توجهی ایجاد می کند. این مطالعه باهدف تعیین میزان شیوع و عوامل خطر مرتبط با بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس در گاوهای شیری استان گیلان انجام شد. در مجموع ۱۶۲ نمونه خون از طریق رگ گردن گاوهای شیری به ظاهر سالم در گاوداری های صنعتی، نیمه صنعتی و سنتی به طور تصادفی جمع آوری شد. در ابتدا DNA استخراجی از نمونه های خونی با جفت آغازگری از ژن ۱۸SrRNA که جنس بابزیا را تکثیر می کرد، تکثیر شد. کلیه نمونه های مثبت در واکنش زنجیره پلیمراز-نیمه آشیانه ای از نظر وجودبابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. آزمون کای-مربع جهت مقایسه میزان شیوع نسبت به فصل، نوع دامداری، روش تغذیه، سطح بهداشت دامداری، حضور کنه روی دام، سم پاشی در فصول گرم سال، فاصله بین دامداری ها، تراکم، نژاد، سن و جنس انجام شد. در واکنش زنجیره پلیمراز-نیمه آشیانه ای بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس به ترتیب در ۱۶/۷% و ۲۱/۶% نمونه ها شناسایی شدند. تجزیه وتحلیل عوامل مرتبط با عفونت بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویسنشان داد که نوع دامداری، روش تغذیه، سم پاشی در فصول گرم سال و تراکم از عوامل خطر آلودگی در گاوهای گیلان است (۰/۰۵>P). شیوع بابزیا بایجمینا در گاوها با حضور کنه روی دام و نژاد دام ارتباط معنی داری داشت (۰/۰۵>P). این بررسی نشان داد که آلودگی  بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس در گاوهای گیلان گسترش دارد.

کلیدواژه ها:

بابزیا بایجمینا ، بابزیا بوویس ، گاوهای شیری ، گیلان ، ملکولار اپیدمیولوژی