بررسی تحولات و چشم انداز بازار الفینها و الزام راهبردهای کلیدی دانش بنیان بر پایه مزیت دسترسی به خوراک ارزان قیمت

پتروشیمی ایران با تکیه بر مزیتهای رقابتی بدنبال جبران عقب ماندگی از رقیبهای سنتی منطقه ای است بطوریکه سیاستگذاران خبر از برنامه ای برایانجام بیش از ۳۶ میلیارد دلار سرمایه گذاری و افزایش ظرفیت تولید از میلیون تن کنونی تا ۱۴۰میلیون تن در سال داده اند.اما جدا از صنایع بالادستی کدامیک از زنجیره های تکمیلی میتواند این هدف را محقق سازد؟! سهم نزدیک به ۶۰ درصدی الفینها از بازار محصولات پتروشیمی و روند روبه رشد تقاضای آن در کنار تکنولوژیهای جدیدی مانند MTP MTO و GTO که تاکنون بیشتر مورد توجه شرق آسیا ،بوده در سالهای اخیر برای سیاستگذاران ایران نیز جذاب شده .است نقطه شروع آن اولین بار بر پایه نگرانی از بروز مازاد ظرفیت متانول تبلور یافت با بروز نگرانی در صرفه اقتصادی MTP و MTO اکنون با فراموش شدن هدف اولیه به سمت GTO حرکت می نماید اما پرسش اینجاست که آیا جهان در انتظار خواهد ماند تا افزایش تقاضای جهانی صنعت توسط افزایش ظرفیت ایران تامین شود؟ آیا اساسا قیمتهای رقابتی با تغییر تکنولوژیها و نیز قیمت خوراک که اخیرا با انقلاب شیل گس نیز همراه شده است از یکسو و ازسوی دیگر افزایش سرمایه گذاریهای داخلی در بازارهای چین و و نتیجه آن کاهش قیمتها، توجیه پذیری این روش را همچنان موجه مینمایاند؟!این مقاله تلاش دارد تا با بررسی تحولات آتی الفینها ، موج گسترده گرایش به طرح های الفین براساس این روشها را مورد نقد قرار داده و در ادامه با تکیه بر فناوریهای دانش بنیانی چون روش OCM، که بر پایه خوراک ارزان قیمت متان طراحی شده مزیت رقابتی ایران و فرصت ها چالش های آن را در این بازارها مورد توجه قرار دهد.