بررسی اثربخشی مداخلات مبتنی بر آسیب های برآمده از فضای مجازی بر کیفیت رابطه زوجین

مقدمه: ماهیت رو به گسترش فضای مجازی و نقش بسزایی که در ارتباطات زوجین و کیفیت روابط زناشویی آن ها دارد، لزوم تدوین بسته مداخلاتی موثر برای کمک به زوج هایی که از فضای مجازی آسیب دیده اند و کیفیت رابطه آنان تحت تاثیر قرار گرفته است را ضروری می نماید. مطالعه حاضر با هدف اثربخشی مداخلات مبتنی بر آسیب های برآمده از فضای مجازی بر کیفیت رابطه زناشویی زوجین انجام گردید.روش ها: این پژوهش به روش نیمه تجربی انجام شد و نمونه ها از بین زوجین آسیب دیده از فضای مجازی که به فرهنگسراها مراجعه نموده و پرسش نامه محقق ساخته آسیب های برآمده از فضای مجازی را تکمیل کرده بودند و نمره آسیب های آن ها به طور معنی داری بالاتر از میانگین بود، انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و شاهد قرار گرفتند. مداخله طی ۱۰ جلسه آموزشی بر روی گروه آزمایش اجرا شد. داده ها با کمک پرسش نامه آسیب های برآمده از فضای مجازی در رابطه زوجین و پرسش نامه کیفیت رابطه زناشویی (Perceived Relationship Quality Components یا PRQC) جمع آوری گردید و در نهایت، با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس چند متغیره در نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: آموزش درمان مبتنی بر آسیب های برآمده از فضای مجازی، تاثیر معنی داری بر کیفیت رابطه زناشویی زوجین گروه آزمایش داشت؛ بدین معنی که میانگین کیفیت رابطه زناشویی گروه آزمایش در مرحله پس آزمون به طور معنی داری بالاتر از گروه شاهد بود (۰۵۰/۰ > P).نتیجه گیری: برنامه مشاوره ای تدوین شده به روش زوجی می تواند به عنوان روش موثری در ارتقای کیفیت زندگی زوجین آسیب دیده از فضای مجازی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

آسیب های زوجین ، فضای مجازی ، کیفیت رابطه زوجین