فیزیولوژی تحمل به شوری ژنوتیپ های عدس (.Lens culinaris Medik) در مرحله گیاهچه ای
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 286
فایل این مقاله در 24 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ESCS-16-2_002
تاریخ نمایه سازی: 27 خرداد 1402
چکیده مقاله:
انتخاب ارقام متحمل به شوری از راهکارهای جلوگیری از کاهش عملکرد در شرایط تنش است. این پژوهش به منظور ارزیابی میزان تحمل به شوری ۲۴ ژنوتیپ عدس به صورت کرت های خردشده در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در سال ۱۳۹۸ اجرا شد. تنش شوری در سه سطح ۰.۵، ۱۲ و dS.m-۱ ۱۶ در کرت های اصلی و ژنوتیپ های عدس در کرت های فرعی قرار گرفتند. نتایج نشان داد در تنش dS.m-۱ ۱۲ ژنوتیپ های MLC۶، MLC۱۲، MLC۲۶، MLC۱۲۰ و MLC۱۷۸ دارای بقای بالای ۶۰ درصد بودند. در سطح شوری dS.m-۱ ۱۶ به جز ژنوتیپ های MLC۵۷، MLC۷۳، MLC۹۴، MLC۱۰۴ و MLC۱۰۸ سایر ژنوتیپ ها در شوری dS.m-۱ ۱۶ دارای بقاء بودند و ژنوتیپ های MLC۱۷۸ و MLC۲۶ به ترتیب با ۳۰ و ۲۵ درصد، بیشترین بقاء را دارا بودند. با افزایش سطح تنش شوری محتوای کلروفیل a، رنگ دانه های فتوسنتزی و فنل در تمامی ژنوتیپ ها روندی کاهشی داشت. با افزایش شوری محتوای کلروفیل a در تیمار شاهد از ۷۲۴/۰ به ۲۲۰/۰ میلی گرم در گرم ماده تر در شوری dS.m-۱ ۱۶ رسید. افزایش شوری از ۰.۵ به dS.m-۱ ۱۶ سبب افزایش مهار فعالیت رادیکال آزاد DPPH، کاتالاز، پراکسیداز و آسکوربات پراکسیداز در ژنوتیپ های MLC۱۱۷ و MLC۱۷۸ شد. با افزایش شوری پتانسیل اسمزی منفی تر گردید و در شوری dS.m-۱ ۱۶ دو ژنوتیپ MLC۱۷۸ و MLC۲۶ که بقای بالای داشتند کمترین پتانسیل اسمزی را به ترتیب با ۳.۹۱- و ۵.۶۲- مگاپاسکال نشان دادند. تجزیه به مولفه های اصلی (PCA) نشان داد که مولفه اول ۴۱/۵۰ درصد از تغییرات و ویژگی های مربوط به رنگ دانه های فتوسنتزی و پتانسیل اسمزی و مولفه دوم نیز ۱۲.۶۶ درصد ویژگی های آنتی اکسیدانی، متابولیت ها و درصد بقاء را توضیح می دهد. نتایج حاصل از تجزیه خوشه ای نشان داد که ژنوتیپ های MLC۶، MLC۱۲، MLC۲۶، MLC۱۱۷، MLC۱۲۰ و MLC۱۷۸ در بیشتر صفات مورد بررسی برتر بودند؛ بنابراین انجام آزمایش های تکمیلی جهت بررسی تحمل به شوری روی این ژنوتیپ ها در شرایط مزرعه توصیه می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
جعفر نباتی
استادیار گروه بقولات پژوهشکده علوم گیاهی، دانشگاه فردوسی مشهد
مرتضی گلدانی
دانشیار گروه اگروتکنولوژی دانشگاه فردوسی مشهد
محمد محمدی
دانشجوی کارشناسی ارشد گروه اگروتکنولوژی، دانشگاه فردوسی مشهد
محبوبه میر میران
استادیار پژوهشی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد
علی اسدی
دانشجوی دکتری گروه اگروتکنولوژی، دانشگاه فردوسی مشهد
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :