اثربخشی زوج درمانی به شیوه گاتمن بر جوعاطفی خانواده، خودارزشمندی و عملکرد خانواده

هدف از انجام این تحقیق بررسی اثربخشی زوج درمانی به شیوه گاتمن بر جوعاطفی خانوده، خودارزشمندی و عملکرد خانواده در بین زوجین متقاضی طلاق ناحیه ۲ شهر مشهد در سال ۱۴۰۱ بود. این تحقیق از نوع پژوهش های نیمه تجربی (طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل) بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زوجین متقاضی طلاق که در سه ماه سوم (مهر، آبان و آذرماه) سال ۱۴۰۱ به مراکز مشاوره ای ناحیه ۲ شهر مشهد مراجعه کردند بود، نمونه این تحقیق شامل ۱۶ زوج می باشد که این نمونه به صورت نمونه-گیری داوطلبانه مبتنی بر هدف از بین زوجین انتخاب و به صورت کاملا تصادفی به دو گروه آزمایش (۱۶ نفر) و کنترل (۱۶ نفر) تقسیم شدند. برای جمع آوری اطلاعات از سه پرسشنامه جو عاطفی خانواده آلفرد بی هیل برن (۱۹۶۴)، پرسشنامه خودارزشمندی مشروط کروکر و همکاران (۲۰۰۳) و پرسشنامه سنجش عملکرد خانواده اپشتاین، بالدوین و بیشاب FAD ( ۱۹۸۳) استفاده شد. داده ها بر اساس روش تحلیل کوواریانس چند متغیره و تک متغیره تحلیل شدند. نتایج تحقیق نشان داد که زوج درمانی به شیوه گاتمن بر جوعاطفی خانوده، خودارزشمندی و عملکرد خانواده (۰۵/۰P<) موثر بوده است.باتوجه به این که نتایج تحقیق نشان داد زوج درمانی به شیوه گاتمن بر جوعاطفی خانوده، خودارزشمندی و عملکرد خانواده موثر است، لذا مراکز مشاوره ای می تواند برای کمک به زوج های متقاضی طلاق و همچنین ایجاد آرامش در خانواده ها از مشاوران توانمند و مسلط بر روش های آموزشی و درمان غیر دارویی کمک بگیرد.