تمرکز امور قضایی در قوه قضاییه

مطابق اصل ۱۵۹ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران «مرجع رسمی تظلمات و شکایات، دادگستری است». تبیین چیستی «تظلم» و «شکایت» گام نخست برای تعیین صلاحیت انحصاری «دادگستری» در رسیدگی «رسمی» به آن­هاست. در این راستا تلاش نخستین بر آن است که ماهیت «امر قضایی» مشخص شود. به این منظور ماهیت امر قضایی با توجه به سابقه ی موجود در مقررات حقوقی تبیین شده (قسمت اول) و آن گاه پس از شناسایی ماهیت امر قضایی، وظایف و مسئولیت­های مقرر برای قوه ی قضاییه در اصل ۱۵۶ قانون اساسی از منظر ماهیت امر قضایی مورد بررسی قرار گرفته است (قسمت دوم). در قسمت سوم این نوشتار مبانی حقوقی تمرکز امور قضایی در قوه ی قضاییه مورد بررسی قرار گرفته و در قسمت چهارم با رویکرد آسیب­شناسانه به نقد عدم تمرکز در رسیدگی­های قضایی در قوه ی قضاییه پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

ماهیت قضایی ، تمرکز ، اصل ۱۵۹ قانون اساسی ، سیاست های کلی قضایی