نگرش فقه و حقوق به حق شادی و بازی کودکان

همگان به وجود روحیه ی شادی و بازی در کودکان اذعان دارند تا انجا که این حق انقدر ملموس است که صحبت از قانونی برایتضمین چنین حقی کمی تامل بر انگیز جلوه خواهد نمود . در مواد ۱۱۶۸ و ۱۱۷۳ قانون مدنی از نگهداری و تربیت کودکان سخن بهمیان رفته اما جایگاهی برای شادی و بازی برای کودکان در قانون مد نظر قرار نگرفته است. شکل گیری ، رشد صحیح و تربیتاخلاقی کودکان در بازی شکل می گیرد چرا که حس مسئولیت پذیری و تعامل در دوران بزرگسالی از اوان کودکی بر خواهد امد. ازانجا که حق شادی یکی از شاخصه های توسعه یافتگی کشورها قلمداد می شود و با توجه به دستورات دین مبین اسلام که مخالف بازی،بالاخص شادی کودکان نیست و وجود اسناد بین المللی در خصوص حقوق کودک خلاء قانونی در این زمینه محسوس است چرا کهکودکان همان هایی هستند که اینده را خواهند ساخت؛ بنابراین به رسمیت شناختن چنین حقی برای کودکان سبب می شود مسئولان کشوردر صدد ایجاد محیط های آموزشی ، فرهنگی و تفریحی ، ساخت برنامه های ویژه ی کودکان با اولویت ترویج شادی و نشاط ، پویاییو خلاقیت سوق داده شوند.

کلیدواژه ها:

حق شادی کودکان ، حق بازی کودکان ، حقوق بشر ، اسلام و شادی کودکان ، کنوانسیون حقوق کودک